Antyterrorystyczne formacje Policji w przypadku zbrojnej agresji na RP

Główną przesłanką powołania do życia pododdziałów antyterrorystycznych Policji była konieczność przeciwdziałania zjawiskom niezwykle groźnym dla bezpieczeństwa publicznego, jakimi niewątpliwie były rosnące zagrożenia związane z terroryzmem oraz terrorem kryminalnym, przejawiającym się również w formach charakterystycznych dla przestępczości zorganizowanej. Stały rozwój tych zagrożeń spowodował konieczność powołania sił zdolnych skutecznie im się przeciwstawiać, odpowiednio wyszkolonych, wyposażonych i przygotowanych do podejmowania zróżnicowanych działań. Wieloletnie doświadczenie w działaniach antyterrorystycznych oraz kontakty z czołowymi przedstawicielami tej dziedziny na świecie pozwoliły na wypracowanie odpowiednich technik, właściwych rozwiązań taktycznych oraz procedur umożliwiających skuteczne działanie w sytuacjach ekstremalnych. Wiele umiejętności, od ataku (zdobywanie budynków, mieszkań, pojazdów mechanicznych, samolotów), przez działania ochronne (zabezpieczenia osób, mienia, imprez masowych), rozbrajanie ładunków wybuchowych, aż po skuteczne negocjacje, opiera się na wszechstronnym wyszkoleniu. Skoki ze spadochronem, techniki podwodne, techniki wysokościowe, trening fizyczny, strzelanie — zarówno szybkie, precyzyjne, jak i wyborowe — to dziedziny, w których antyterroryści osiągają bardzo wysoki poziom. Należy podkreślić, że specyfika szkolenia jednostek antyterrorystycznych jest w wielu aspektach zbliżona do tej, która obowiązuje w wojskowych formacjach sił specjalnych. Dotyczy to nie tylko wyszkolenia indywidualnego, lecz także taktyki działania zespołowego, która stanowi swoistą kompilację taktyki wojskowej i policyjnej. Główne zadania związane z obronnością kraju w przypadku zbrojnej agresji potencjalnego przeciwnika realizują Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej. Strategia obronności naszego kraju zakłada również udział jednostek pozamilitarnych, spełniających rozliczne funkcje wspomagania działań militarnych. Należy jednak sądzić, że policyjne formacje antyterrorystyczne, mimo że stanowią jeden z elementów pozamilitarnego podsystemu, z uwagi na specyfikę działań prowadzonych w czasie pokoju są profesjonalnie przygotowane do bezpośredniego udziału w walce zbrojnej.

Spis treści

Wstęp 5 Rozdział 1 Ocena zagrożeń Rzeczypospolitej Polskiej 9 1.1. Bezpieczeństwo państwa 9 1.2. Źródła zagrożeń 11 1.3. Zagrożenia niemilitarne 13 1.4. Zagrożenia militarne 16 1.5. Geostrategiczne położenie Polski w aspekcie potencjalnych zagrożeń 21 Rozdział 2 Uwarunkowania obronności Rzeczypospolitej Polskiej 27 2.1. Dokumenty strategiczne Rzeczypospolitej Polskiej w dziedzinie bezpieczeństwa 27 2.2. Założenia strategii obronności Rzeczypospolitej Polskiej 28 2.3. System obronny Rzeczypospolitej Polskiej 32 Rozdział 3 Charakterystyka policyjnych pododdziałów antyterrorystycznych 39 3.1. Terroryzm w Polsce 39 3.2. Przeznaczenie pododdziałów antyterrorystycznych Policji 42 3.3. Pododdziały antyterrorystyczne w strukturach państwa i Policji 51 3.4. Wyposażenie i uzbrojenie policyjnych pododdziałów antyterrorystycznych 57 3.5. Szkolenie specjalne pododdziałów antyterrorystycznych 68 3.6. Wnioski 82 Rozdział 4 Zadania jednostek antyterrorystycznych Policji w operacjach obronnych prowadzonych na obszarze kraju 85 4.1. Ogólne założenia prowadzenia działań operacyjnych 85 4.2. Opinie środowisk wojskowych na temat możliwości wykorzystania policyjnych pododdziałów antyterrorystycznych w operacji obronnej na terenie Rzeczypospolitej Polskiej 95 4.3. Policyjne pododdziały antyterrorystyczne w działaniach tyłowych 106 4.4. Policyjne pododdziały antyterrorystyczne w działaniach głębokich 117 4.5. Wybrane problemy dowodzenia oraz zabezpieczenia bojowego i logistycznego pododdziałów antyterrorystycznych 126 4.6. Wnioski 129 Zakończenie 133 Spis rycin 137 Spis fotografii 138 Spis wykresów 139 Spis tabel 140 Załącznik. Kwestionariusz ankiety do badań na temat: Użycie policyjnych formacji antyterrorystycznych w operacjach obronnych na obszarze RP 141