Beatrycze

Dwudziestokilkuletnia Beatrycze porzuca swoje nieudane małżeństwo i powraca do rodzinnego domu. Ojciec dziewczyny musi jednak wyjechać do Indii w interesach, opiekę nad nią i nad jej młodszą, siedemnastoletnią siostrą Karoliną przekazuje więc swojemu bratu i jego małżonce. Beatrycze z Karoliną trafiają pod dach wujostwa, do zamkniętego świata, prawdziwej kuźni osobowości i charakterów. Posiadłość wuja Tomasza i ciotki Matyldy jest swego rodzaju szkołą perwersji. W szeregu orgii dziewczęta są poddawane rytuałowi przejścia, który ma uczynić z nich istoty wolne i silne duchowo. Tak też się dzieje. Ku swojemu zdumieniu Beatrycze zaczyna przejmować kontrolę nad sytuacją i teraz to ona z chęcią wciela się w rolę treserki. Ta niezwykle śmiała powieść, z całą pewnością adresowana do dorosłych czytelników, prócz dużej dozy rozwiązłości zawiera też autoportret samoświadomej młodej kobiety. Powieść poprzedza wstęp Patricka Hendena, który nazwał Beatrycze „najbardziej radykalną członkinią ruchu wyzwolenia kobiet".

Beatrycze to jedna z najlepszych, a zarazem najbardziej zmysłowych powieści erotycznych schyłku epoki wiktoriańskiej.

Kobieta, z którą się witał, miała niewiele ponad trzydzieści lat. Doznałam niejasnego wrażenia, iż gdzieś ją wcześniej widziałam. Nosiła ozdobiony kwiatami jasny słomkowy kapelusz o szerokim rondzie. Na ręce wciągnęła sięgające do łokci rękawiczki z białej koźlej skórki. Czy należały do mnie? Swoje rękawiczki pozostawiłam nocą w morskiej toni. Skubały je ryby. Nowo przybyła dama była piękna i elegancka, w biało-błękitnej sukni o suto marszczonym kołnierzu. Na szyi błyszczały jej perły. Za damą kroczył służący, gustownie przyodziany w czarny surdut z welurowymi klapami. Mężczyzna ów sprawiał wrażenie służalca, a jednocześnie impertynenta.

- Ona jest piękna - rzekłam do Karoliny. - Czy wiesz, kto to jest?

- Co tu robicie? - zabrzmiał za nami ostry głos Janki. Jakby ktoś pocierał żelazem o żelazo.

- Pytałam tylko - szepnęłam.

Karolina drgnęła. Ściskałam jej wilgotną dłoń.

- Znam ją. Nazywa się Katarzyna Hayton, jest aktorką. Pamiętam ją ze sceny „Adelphi". - Pod spojrzeniem Janki jej oczy zaokrągliły się jak spodeczki.

- Nie kazano wam trzymać się za ręce - oznajmiła Janka, po czym odwróciła się ku mnie i rzekła: - Chodź ze mną, Beatrycze. No, chodź. [...]

Janka sprowadziła mnie do hallu. Ku mojemu zdziwieniu skierowałyśmy się do garderoby. Pachniało tam krochmalem i nicością.

- Musisz się uczyć, obie musicie się uczyć, Beatrycze. Czyżbyś nie wiedziała? -zapytała Janka.

Zamrugałam oczami. Nie wiedziałam, kim jestem. Może ojciec kłamał i wcale nie pojechał do Madrasu, ale przebywał w którymś z pokoi w towarzystwie kobiet. Pili wino na francuską modłę. Ich usta smakowały jak curry. Między udami pachniało piżmem. „Tak", rzekłam do Janki, a raczej powiedział to tylko mój głos. Ręce trzymałam opuszczone po bokach.

- Uklęknij przede mną, Beatrycze.

(fragment)

Warto wiedzieć o książce Beatrycze

Lech Zawiść – twórca kontrowersyjnej literatury erotycznej

Lech Zawiść to autor, który w literackim świecie wzbudza mieszane uczucia. Jego twórczość, w tym powieść "Beatrycze", zyskała status kontrowersyjnej i radykalnej, co nie pozostaje bez echa w kręgach miłośników literatury erotycznej. Anonimowość pisarza dodaje tylko smaku tej tajemniczej historii, sprawiając, że czytelnicy są jeszcze bardziej zaintrygowani. Przypadkowe spotkania z jego dziełami, jak w przypadku jednej z internautek, która trafiła na "Beatrycze" w bibliotece, ukazują, jak łatwo można zostać wciągniętym w świat jego zmysłowych narracji. Oczekiwania wobec tej książki mogą być różnorodne, lecz nie można zaprzeczyć, że Zawiść odważnie stawia czoła konwencjom, co czyni go ważnym głosem współczesnej literatury erotycznej.

Wiktoriańska zmysłowość przełamana tabu

"Beatrycze" to powieść, która nie boi się eksplorować granic zmysłowości. Odważny erotyk dla dorosłych, pełen emocji i intensywnych przeżyć, staje się lustrem dla czytelnika, w którym odbijają się zarówno pragnienia, jak i obawy. W opowieści młodej kobiety, która próbuje odnaleźć siebie w zamkniętym świecie wujostwa, odczuwamy nie tylko seksualne napięcie, ale także elementy głębszej refleksji nad rolą kobiety w społeczeństwie. Ta historia to nie tylko podróż w głąb intymności, ale również edukacyjny aspekt rytuału przejścia, który wskazuje na potrzebę emancypacji i odkrywania własnej tożsamości. W świecie "Beatrycze" emocje są intensywne, a dla niektórych czytelników mogą być zbyt mocne, co sprawia, że ta książka nie jest dla każdego.

Rytuał przejścia i duchowa wolność bohaterki

W "Beatrycze" rytuał przejścia odgrywa kluczową rolę w rozwoju bohaterki. Beatrycze, porzucając swoje dotychczasowe życie, wkracza w nowy świat, w którym odkrywa tajemnice swojej seksualności oraz wewnętrznej siły. Zawiść prowadzi nas przez zawirowania emocjonalne, pokazując, jak trudne jest uwolnienie się od społecznych norm i oczekiwań. Beatrycze, stając się treserką własnego życia, przejmuje kontrolę nad swoją przyszłością, co stanowi niezwykle istotny element procesu emancypacji. To nie tylko jej fizyczna przemiana, ale przede wszystkim duchowe odrodzenie, które sprawia, że historia staje się inspirującą opowieścią o odkrywaniu siebie.

Dla kogo jest „Beatrycze”? – korzyści i wyzwania lektury

"Beatrycze" to książka, która przyciąga uwagę nie tylko ze względu na odważne opisy, ale także złożoność emocji, które w niej występują. Dla tych, którzy poszukują literatury erotycznej z głębszym przesłaniem, ta powieść może być fascynującą lekturą. Oferuje ona nie tylko przyjemność płynącą z odważnych scen, ale również refleksję nad życiem i tożsamością. Z drugiej strony, nie każdy czytelnik odnajdzie w niej to, czego szuka. Intensywność i mroczne aspekty przedstawione w powieści mogą być przytłaczające dla osób, które preferują lżejsze podejście do tematu. Warto jednak zaryzykować i dać się porwać tej niezwykłej historii, która z pewnością pozostawi trwały ślad w pamięci.

Mroczne oblicze perwersji i złożoność emocji

W "Beatrycze" odkrywamy mroczne oblicze perwersji, które wciąga nas w wir skomplikowanych emocji. Powieść Zawiścia balansuje na granicy pomiędzy pożądaniem a odrazą, ukazując, jak blisko siebie znajdują się te przeciwieństwa. Emocjonalna głębia postaci, w tym jej zawirowania psychiczne i duchowe, sprawiają, że nie można przejść obojętnie obok tej lektury. Mroczne aspekty przedstawione w książce prowokują do przemyśleń nad kondycją ludzką, a także nad tym, jak nasze pragnienia mogą nas prowadzić na niebezpieczne ścieżki. Zawiść, w swojej kontrowersyjnej literaturze erotycznej, udowadnia, że nie ma tematów, których nie można zbadać, nawet w najbardziej intymnych i osobistych kontekstach. "Beatrycze" to powieść, która z pewnością zafascynuje tych, którzy są gotowi zmierzyć się z własnymi lękami i pragnieniami.