Bezpieczeństwo w teorii i badaniach naukowych. Wydanie III uzupełnione i poszerzone

Odpowiedzialność za bezpieczeństwo spoczywa na wszystkich. Można ją przypisać wszystkim instytucjom państwowym. W zakresie swoich kompetencji dpowiedzialność taką ponoszą również organizacje pozarządowe i stowarzyszenia. Częścią odpowiedzialności za bezpieczeństwo obciążone jest społeczeństwo — obywatele naszego państwa funkcjonujący w różnego rodzaju grupach, wspólnotach oraz społecznościach. Z odpowiedzialności tej nie są zwolnieni pracownicy naukowi i naukowo-dydaktyczni. Wydaje się, że to właśnie na nich spoczywa główny ciężar odpowiedzialności za bezpieczeństwo. Ich praca wszak stanowić może podwaliny pod budowę racjonalnie uzasadnionych systemów bezpieczeństwa konstruowanych w skali makro i mikro z myślą o niezagrożonym bycie i możliwości rozwoju podmiotu troski wszelkich podmiotów państwowych i pozapaństwowych — człowieka.

Spis treści

1. POJĘCIE ORAZ TYPOLOGIE BEZPIECZEŃSTWA I ZAGROŻEŃ 1.1. Współczesne rozumienie bezpieczeństwa 1.2. Główne typy bezpieczeństwa 1.3. Percepcja zagrożeń 1.4. Podział zagrożeń 2. KONCEPCJE ORAZ INDYKATORY BEZPIECZEŃSTWA 2.1. Integracyjne i dezintegracyjne podejścia do bezpieczeństwa 2.2. Diagnozowanie bezpieczeństwa 2.3. Prognozowanie bezpieczeństwa 2.4. Projektowanie bezpieczeństwa 3. TRANSFORMACJA BEZPIECZEŃSTWA 3.1. Bezpieczeństwo w nauce o cywilizacji 3.2. Bezpieczeństwo w nauce o złożoności 3.3. Podstawy cybernetyczno-technologicznej wiedzy o bezpieczeństwie 4. BEZPIECZEŃSTWO A NAUKA 4.1. Miejsce bezpieczeństwa jako kategorii ogólnej w nauce 4.2. Bezpieczeństwo jako dyscyplina naukowa 5. ETYKA W BADANIACH NAUKOWYCH BEZPIECZEŃSTWA 5.1. Fundament etyki 5.2. Etyka społeczna a etyka indywidualna 5.3. Etyka jako nauka 5.4. Wolność nauki 5.5. Prawda w badaniach naukowych 5.6. Etyka naukowca 6. WŁAŚCIWOŚCI BADAŃ NAUKOWYCH BEZPIECZEŃSTWA 6.1. Cechy i funkcje badań bezpieczeństwa 6.2. Obiekt i przedmiot badań bezpieczeństwa 6.3. Poznanie bezpieczeństwa 7. METODY BADAŃ W NAUKACH O BEZPIECZEŃSTWIE 7.1. Zarys sytuacji problemowej 7.2. Metody badań 7.3. Stosowanie metod badawczych w naukach o bezpieczeństwie 7.4. Zarządzanie projektami badawczymi 8. EDUKACJA DLA BEZPIECZEŃSTWA WOBEC TEORII I PRAKTYKI KSZTAŁCENIA 8.1. Pojęcie i obszar znaczeniowy edukacji dla bezpieczeństwa 8.2. Interdyscyplinarny charakter edukacji dla bezpieczeństwa 8.3. Kulturowo-społeczne uwarunkowania edukacji dla bezpieczeństwa 9. DYDAKTYKA EDUKACJI DLA BEZPIECZEŃSTWA 9.1. Pojęcie, przedmiot i zadania dydaktyki edukacji dla bezpieczeństwa 9.2. Proces kształcenia i jego uwarunkowania 9.3. Teorie kształcenia w edukacji dla bezpieczeństwa 9.4. Formy kształcenia na zajęciach edukacji dla bezpieczeństwa 9.5. Metody nauczania na zajęciach z edukacji dla bezpieczeństwa 10. PISARSTWO NAUKOWE W BADANIACH BEZPIECZEŃSTWA 10.1. Zadania i zasady pisarstwa naukowego 10.2. Rodzaje pisarstwa naukowego 10.3. Język pracy naukowej 10.4. Zagadnienia terminologii naukowej 10.5. Styl pisarstwa naukowego 10.6. Struktura pracy naukowej 10.7. Gatunki stylu naukowego 11. ORGANIZACJA SPOTKAŃ NAUKOWYCH Z ZAKRESU BEZPIECZEŃSTWA 11.1. Potrzeba prezentowania wyników badań naukowych 11.2. Gremialne spotkania o charakterze naukowym 11.3. Kongresy, konferencje, sympozja — potrzeba czy konieczność? 11.4. Cel, temat przewodni, tytuł jako wskazania organizacyjne 11.5. Dylematy organizacyjne