Fedon

Fedon: Mądrość o nieśmiertelności duszy i odwieczne pytania

„Fedon” Platona to jedno z najważniejszych dzieł filozoficznych, które zgłębia tajemnice życia, śmierci i duszy. W tym dialogu Sokrates, stojąc u progu śmierci, dzieli się swoimi przemyśleniami na temat nieśmiertelności i duchowego rozwoju. To lektura, która zachęca do refleksji nad istotą naszego istnienia i wartością filozoficznego poszukiwania prawdy. Zapraszamy do odkrywania tego klasycznego tekstu oraz innych inspirujących pozycji, takich jak „Phedon”, „Rozprawa o duchu filozofii pozytywnej” czy „Eutyfron”.

Po jakie produkty jeszcze warto sięgnąć:

1. Phedon: Phedon to utwór Platona, filozofa greckiego, ateńczyka, twórcy tradycji intelektualnej znanej jako platonizm. Akcja rozpoczyna się w więzieniu, gdzie Sokrates oczekuje na wykonanie wyroku śmierci. Dialog kończy się opisem śmierci Sokratesa, za jego najważniejszą część należy uznać mowę pożegnalną skierowaną do uczniów, w której filozof przedstawia dowody na nieśmiertelność duszy i swoje poglądy na śmierć.
2. Rozprawa o duchu filozofii pozytywnej: Rozprawka ta stanowi więc znakomity wstęp do filozofii pozytywnej : ma tę niewątpliwą przewagę nad wszelkimi opracowaniami tej filozofii, że pochodzi od samego twórcy systemu i wskutek tego wolna jest od jakichkolwiek interpretacji jego poglądów, czego - zdaje mi się - wprost niepodobna uniknąć, gdy się je referuje...
3. Eutyfron: Eutyfron to utwór Platona, filozofa greckiego, ateńczyka, twórcy tradycji intelektualnej znanej jako platonizm. Treścią utworu jest fikcyjna rozmowa nauczyciela Platona, Sokratesa, z głęboko religijnym współobywatelem Eutyfronem, od którego nazwano dialog. Tematem jest pojęcie pobożności i jego związek z etyką.
4. Protagoras: Protagoras to utwór Platona, filozofa greckiego, ateńczyka, twórcy tradycji intelektualnej znanej jako platonizm. W dialogu biorą udział Sokrates oraz sofista Protagoras. Głównym przedmiotem dyskusji między Sokratesem a Protagorasem jest pytanie: czy cnoty można nauczyć?
5. Reguły kierowania umysłem. Poszukiwanie prawdy poprzez światło natural: Podczas gdy Reguły pozwalają dobrze zapoznać się z metodologią Kartezjusza, to Poszukiwanie stanowi świetny wstęp do jego epistemologii i metafizyki. Ono też najlepiej ze wszystkich dzieł tego myśliciela uwydatnia nowość i odrębność jego filozofii, jej intuicyjny charakter, jej wrogi stosunek do metody scholastycznej...
6. Hippiasz Mniejszy: Hippiasz Mniejszy to utwór Platona, filozofa greckiego, ateńczyka, twórcy tradycji intelektualnej znanej jako platonizm. W tym dialogu, Sokrates rozmawia z tytułowym bohaterem, sofistą, na temat możliwości zdecydowanego rozróżnienia oraz przeciwstawienia prawdomówności i kłamliwości.
7. Fileb: Fileb to utwór Platona, filozofa greckiego, ateńczyka, twórcy tradycji intelektualnej znanej jako platonizm. Filep to dialog w którym rozmówcy spierają się o to, czy najwyższe dobro polega na przyjemności czy na mądrości.
8. Menexen: Menexen to utwór Platona, filozofa greckiego, ateńczyka, twórcy tradycji intelektualnej znanej jako platonizm. Menexen jest wyjątkowy wśród dialogów platońskich, ponieważ rzeczywisty „dialog” służy przede wszystkim jako ekspozycja oracji. Zainteresowanie Menexenosem w dużej mierze wynika z faktu, że jest to jedno z niewielu zachowanych źródeł na temat praktyki ateńskiego oratorium pogrzebowego, mimo że parodiuje to medium.
9. Tako rzecze Zaratustra: Dzieło przypomina bardziej traktat teologiczny niż filozoficzny, biblię nowej wiary, ewangelię buntu nie tylko przeciwko chrześcijaństwu, ale w ogóle przeciwko rzeczywistości. Smutnej, beznadziejnej, tragicznej, bezsilnej wobec nieuchronności cierpienia i śmierci.
10. Uczta: Uczta to utwór Platona, filozofa greckiego, ateńczyka, twórcy tradycji intelektualnej znanej jako platonizm. Głównym tematem tego dialogu jest miłość (eros). Uczta, obok Państwa, uważana jest za jedno ze szczytowych osiągnięć literackich Platona.