Historia Krakowa dla każdego

Odkryj inne ciekawe książki wydawnictwa Literackie, które mogą Cię zainteresować po lekturze 'Historia Krakowa dla każdego'

Wydawnictwo Literackie oferuje bogactwo fascynujących publikacji historycznych. Zapoznaj się z poniższymi propozycjami, które poszerzą Twoje horyzonty.

Po jakie produkty jeszcze warto sięgnąć:

1. Odzyskany śmietnik

   Druga Rzeczpospolita bez makijażu. Pasjonująca opowieść o cudach i ułomnościach wyśnionej przez pokolenia Niepodległej. Włodzimierz Mędrzecki od ponad czterdziestu lat studiuje dzieje Drugiej Rzeczypospolitej, starając się weryfikować piękne mity i mroczne legendy dwudziestolecia. Wciąga nas w pełną autentyzmu opowieść o trudnych początkach, mrówczej pracy i sukcesie, jakim była Polska Odrodzona. Przygląda się nowoczesnemu państwu tworzonemu na gruzach imperiów zaborczych, społeczeństwu będącemu konglomeratem wielu narodowości, religii, a także gospodarce – elementom nowoczesności i zacofania, wielkiemu kryzysowi 1929–1935 oraz kwestiom, które wciąż pozostają aktualne, jak szara strefa czy obciążenia podatkowe. Ukazuje też proces ewolucji od demokracji do dyktatury, popieranej (przynajmniej do czasu) przez dużą część społeczeństwa. Nie zapomina o zmianach uwarunkowań międzynarodowych Polski Niepodległej, za sprawą których zabiegi polskiej polityki zagranicznej nie mogły zapobiec najgorszemu – skoordynowanej agresji zbrojnej ze wschodu i zachodu zapoczątkowanej 1 września 1939 roku.

2. Przesiedleńcy. Wielka epopeja Polaków (1944-1946)

   Przesiedleńcy. Wielka epopeja Polaków (1944-1946) to niezwykle ważna publikacja, która odkrywa mało znany, a jednocześnie kluczowy rozdział w historii Polski. Autor, Grzegorz Hryciuk, historyk związany z Uniwersytetem Wrocławskim, w swojej książce podejmuje się analizy przymusowych wysiedleń Polaków ze Wschodu na Ziemie Zachodnie u schyłku II wojny światowej. Praca ta, licząca ponad sześćset stron, jest nie tylko rzetelnym opracowaniem naukowym, ale również emocjonalną opowieścią o losach ponad 800 tysięcy Polaków. Przesiedlenia Polaków, często obrosłe uproszczeniami i mitami, nie doczekały się jeszcze popularnej monografii. Hryciuk z pasją i zaangażowaniem przywraca debacie publicznej ten ważny temat, który ma ogromne znaczenie dla zrozumienia nie tylko historii Polski, ale i współczesności Europy Środkowo-Wschodniej. W książce Przesiedleńcy znajdziemy nie tylko suche fakty, ale także osobiste wspomnienia wysiedlonych. Autor z pasją opisuje brutalne rozstanie z ukochaną małą ojczyzną oraz dramatyczną podróż przez Polskę w bydlęcych wagonach. To opowieść o bezpowrotnie utraconym świecie, o wojennej pożodze i determinacji w budowaniu nowego życia na nieznanych terenach.

3. Cham i pan

   Zaskakująca odpowiedź na Ludową historię Polski. Prawdziwe dzieje polskiego chłopstwa – od Piastów po PRL. Analfabeci, bunt, cham, Drzymała, Głowacki, Hameryka, karczma, przednówek, Szela, zbiegostwo – oto wybrane tytuły rozdziałów książki Andrzeja Chwalby i Wojciecha Harpuli – znanego duetu autorów znakomitych książek historycznych. Każdy z rozdziałów to wieloaspektowa i wciągająca opowieść o historycznej roli oraz codziennej egzystencji ludzi, którzy stanowili trzy czwarte mieszkańców ziem Polski. Jakim zmianom ulegał przez wieki los polskiego chłopstwa? Jak wyglądały codzienne zmagania „chama” z „panem”? Co chłopi jedli i pili? Kto ich bił, kogo bili oni? W co wierzyli, kogo szanowali, kim pogardzali? W czym pokładali nadzieje? Andrzej Chwalba i Wojciech Harpula przedstawiają ich historię obiektywnie. Nie opowiadają się po żadnej ze stron, unikają publicystycznych uproszczeń, a zamiast łatwych odpowiedzi proponują rzetelną, opartą na umiejętnie wykorzystywanych źródłach opowieść oraz zagadnienia prowokujące do przemyśleń i własnych poszukiwań.

4. Odzyskany śmietnik

   Druga Rzeczpospolita bez makijażu. Pasjonująca opowieść o cudach i ułomnościach wyśnionej przez pokolenia Niepodległej. Włodzimierz Mędrzecki od ponad czterdziestu lat studiuje dzieje Drugiej Rzeczypospolitej, starając się weryfikować piękne mity i mroczne legendy dwudziestolecia. Wciąga nas w pełną autentyzmu opowieść o trudnych początkach, mrówczej pracy i sukcesie, jakim była Polska Odrodzona. Przygląda się nowoczesnemu państwu tworzonemu na gruzach imperiów zaborczych, społeczeństwu będącemu konglomeratem wielu narodowości, religii, a także gospodarce – elementom nowoczesności i zacofania, wielkiemu kryzysowi 1929–1935 oraz kwestiom, które wciąż pozostają aktualne, jak szara strefa czy obciążenia podatkowe. Ukazuje też proces ewolucji od demokracji do dyktatury, popieranej (przynajmniej do czasu) przez dużą część społeczeństwa. Nie zapomina o zmianach uwarunkowań międzynarodowych Polski Niepodległej, za sprawą których zabiegi polskiej polityki zagranicznej nie mogły zapobiec najgorszemu – skoordynowanej agresji zbrojnej ze wschodu i zachodu zapoczątkowanej 1 września 1939 roku.

5. Powstanie 1830-1831. Utracone zwycięstwo?

   Czy mogliśmy wygrać to starcie? Dlaczego Polska nie zwyciężyła z Rosją w wojnie 1830–1831? Nie wszystkie polskie powstania były straceńczym aktem desperacji bez szans na powodzenie. Powstanie listopadowe było najlepiej przygotowanym starciem z zaborcą. Polacy mieli w ręku wiele atutów – świetnie wyszkoloną armię, doświadczonych w boju dowódców i rozbudzony romantyczną poezją, gotowy do poświęceń naród. Dlaczego się nie udało? Sławomir Leśniewski z powodzeniem mierzył się już z wielkimi polskimi mitami. Pisał o legendzie napoleońskiej, postaciach Jana III Sobieskiego i Bohdana Chmielnickiego, dynastii Piastów i Krzyżakach. Wartka narracja i wyśmienity styl pisarza niczym w powieści historycznej wciągają czytelnika w wir opisywanych wydarzeń. Jednocześnie autor nie waha się podważać utarte opinie i zadawać niewygodne pytania. Jaki był faktyczny polski potencjał militarny w 1830 roku? Czy chwalebna karta zasłużonych generałów ery napoleońskiej równoważyła fatalny stan ich ducha? Czy patetyczne sceny „pięknego umierania” w strofach Mickiewicza i Słowackiego mają cokolwiek wspólnego z rzeczywistością? Jak wyglądały walki dwóch dobrze przygotowanych, profesjonalnych armii? Jak ulatniała się nadzieja na zwycięstwo? A może powstania lepiej było uniknąć?