Jak negocjować w Brukseli?

Mamy do czynienia z wartościową, twórczą rozprawą naukową, która wypełnia lukę w literaturze przedmiotu i poważnie wzbogaca dorobek polskich nauk społecznych, zwłaszcza nauk o polityce, prawa i nauki o stosunkach międzynarodowych. Praca ta, oprócz walorów naukowo-poznawczych, ma także duże znaczenie praktyczne. Z jej ustaleń naukowych i rekomendacji powinni szeroko korzystać nie tylko badacze, ale również eurodeputowani, unijni urzędnicy, eksperci i w ogóle politycy. (z recenzji prof. dr. hab. Józefa Fiszera)

Spis treści

Wstęp 9 Rozdział I Kwestie metodologiczne 20 1. Założenia metateoretyczne i metametodologiczne 20 2. Triangulacja metodologiczna jako technika weryfikacji hipotez 26 3. Metodologia badań ilościowych 31 3.1. Definicja statystycznej weryfikacji hipotez 31 3.2. Konstrukcja bazy empirycznej (próby) i operacjonalizacja zmiennych 34 3.3. Metodologia punktów spornych (postulatów) 37 3.4. Charakterystyka korelacji 41 3.5. Charakterystyka regresji logistycznej 44 3.5.1. Testowanie modelu regresji logistycznej 47 3.5.1.1. Testowanie jakości dopasowania całego modelu 48 3.5.1.2. Testowanie wpływu predyktorów (weryfikacja hipotez) 53 3.5.1.3. Testowanie mocy predykcyjnej modelu 55 Rozdział II Proces podejmowania decyzji w Unii Europejskiej w świetle konstruktywizmu społecznego 60 1. Obecny stan dyskursu teoretycznego nad procesem podejmowania decyzji w Unii Europejskiej 60 2. Założenia konstruktywistycznego programu badawczego 66 2.1. Dualizm ideacyjno-materialny 66 2.2. Homo sociologicus jako podmiot rzeczywistości 69 2.3. Instytucjonalizm socjologiczny 73 2.4. Relacja agent-struktura 78 2.5. Logika stosowności 83 2.5.1. Style negocjacji legislacyjnych w ramach logiki stosowności 89 2.5.1.1. Dystrybucyjne targowanie się 90 2.5.1.2. Integracyjne targowanie się (wymiana) 92 2.5.1.3. Rozwiązywanie problemów 94 2.5.1.4. Deliberacja 95 2.5.2. Środowiska społeczne determinujące określony styl negocjacji 96 2.6. Rola instytucji w znaczeniu organizacyjnym 102 3. Teoretyczny obraz procesu podejmowania decyzji w Unii Europejskiej 105 Rozdział III Formalny przebieg procesu podejmowania decyzji w Unii Europejskiej 109 1. Procedury prawodawcze 109 2. Zwykła procedura ustawodawcza (współdecydowanie) 110 2.1. Przygotowanie projektu przez Komisję 116 2.2. Pierwsze czytanie projektu 123 2.2.1. Podejmowanie decyzji w Parlamencie 124 2.2.2. Podejmowanie decyzji w Radzie 128 2.3. Drugie czytanie projektu 133 2.4. Procedura pojednawcza 135 2.5. Trzecie czytanie projektu 143 2.6. Finalizacja procedury 144 3. Specjalna procedura ustawodawcza – konsultacja 145 3.1. Przygotowanie projektu przez Komisję 147 3.2. Wewnątrzinstytucjonalne podejmowanie decyzji 148 3.3. Międzyinstytucjonalne podejmowanie decyzji 151 3.3.1. Negocjacje między Parlamentem i Komisją 151 3.3.2. Negocjacje między Komisją i Radą 157 3.3.3. Negocjacje między Parlamentem, Radą i Komisją 157 3.4. Finalizacja procedury 160 4. Komparatystyka procedur prawodawczych 162 4.1. Komparatystyka ustrojowa 163 4.2. Komparatystyka legislacyjna 167 4.3. Komparatystyka materialna i formalna 170 4.4. Komparatystyka temporalna 174 4.5. Komparatystyka strukturalna 178 Rozdział IV Nieformalny przebieg procesu podejmowania decyzji w Unii Europejskiej 181 1. Trilogi 181 1.1. Hipotezy – czynniki determinujące organizację trilogów 186 1.2. Weryfikacja hipotez 192 1.3. Konsekwencje trilogów dla procesu podejmowania decyzji w Unii Europejskiej 205 2. Wczesne nieformalne porozumienia legislacyjne 213 2.1. Hipotezy – czynniki determinujące wczesne porozumienia 219 2.2. Weryfikacja hipotez 225 3. Porozumienia pakietowe 238 3.1. Hipotezy – czynniki determinujące zawieranie porozumień pakietowych 246 3.2. Weryfikacja hipotez 253 4. Opóźnianie uchwalenia opinii w konsultacji przez Parlament 270 4.1. Hipotezy – czynniki determinujące opóźnianie opinii przez Parlament 272 4.2. Weryfikacja hipotez 275 5. Poparcie postulatów przez Komisję 280 5.1. Hipotezy – czynniki determinujące poparcie postulatów Parlamentu przez Komisję 284 5.2. Weryfikacja hipotez 292 Rozdział V Proces podejmowania decyzji w zwykłej procedurze ustawodawczej 306 1. Konstruktywistyczna teoria podejmowania decyzji w zwykłej procedurze ustawodawczej 306 1.1. Środowisko normatywne w zwykłej procedurze ustawodawczej 306 1.2. Hipotezy – czynniki wpływające na sukces postulatów Parlamentu w zwykłej procedurze ustawodawczej 311 2. Weryfikacja hipotez 323 2.1. Operacjonalizacja zmiennych 324 2.2. Statystyka deskryptywna 328 2.3. Analiza korelacji 330 2.4. Regresja logistyczna 336 3. Rekapitulacja wyników i rekomendacje negocjacyjne 357 Rozdział VI Proces podejmowania decyzji w specjalnej procedurze ustawodawczej – konsultacji 360 1. Konstruktywistyczna teoria podejmowania decyzji w konsultacji 360 1.1. Środowisko normatywne w konsultacji 360 1.2. Hipotezy – czynniki wpływające na sukces postulatów Parlamentu w konsultacji 364 2. Weryfikacja hipotez 373 2.1. Operacjonalizacja zmiennych 373 2.2. Statystyka deskryptywna 377 2.3. Analiza korelacji 379 2.4. Regresja logistyczna 385 3. Rekapitulacja wyników i rekomendacje negocjacyjne 397 Zakończenie 400 Bibliografia 412