Państwo jest organizacją społeczną spełniającą określone funkcje. Można ich wymienić tyle, ile zostanie określonych sfer aktywności państwa w obszarze życia
społecznego. Na pewne minimum aktywności państwa składają się klasycznie wyodrębniane funkcje wewnętrzna i zewnętrzna oraz gospodarczo-organizatorska, socjalna i kulturalno-wychowawcza. Determinują one aktywność państwa m.in. w obszarze integralności terytorialnej, suwerenności, możliwości przetrwania i rozwoju oraz bezpieczeństwa jego obywateli. Są one utożsamiane przede wszystkim z funkcją wewnętrzną państwa zapewniającą w nim bezpieczeństwo i porządek, przy zaangażowaniu m.in. organów administracji, Policji, Straży Granicznej, straży pożarnej, organów wymiaru sprawiedliwości, a także w pewnych warunkach i wojska. W celu realizacji tej aktywności państwo musi dysponować zasobami i zdolnościami ochrony przed potencjalnymi i realnymi zagrożeniami, które współcześnie charakteryzują się zmiennością, nieprzewidywalnością, transsektorowością
i nieokreślonością oraz dotyczą niemal wszystkich dziedzin życia społecznego, w których państwo musi przejawiać swą aktywność. Przedmiotowe zagrożenia mogą powodować destabilizację rozwoju politycznego czy gospodarczego, utratę życia, zdrowia, posiadanych wartości materialnych czy warunków do swobodnego bytu, rozwoju, a nawet utratę suwerenności. W związku z tym niezbędne jest podejmowanie przez państwo stosownych działań przeciwstawiających się tym zagrożeniom. Podejmowane przeciwdziałania i działania ochronne powinny być zróżnicowane oraz dostosowane do charakteru zagrożenia, jego skali czy form eskalacji oraz rodzaju chronionych przez państwo wyżej wymienionych wartości.
Bezpieczeństwo wewnętrzne państwa jest bytem złożonym, zależnym od wielu czynników. Do zapobiegania i usuwania skutków współczesnych zagrożeń bezpieczeństwa państwo używa wszystkich możliwych sił i środków, jakie są w jego dyspozycji. W przedmiotowej publikacji zostały zaprezentowane te obszary bezpieczeństwa wewnętrznego państwa, które związane są z: przygotowaniami obronnymi
Państwowej Straży Pożarnej, reglamentacją broni i jej wpływem na bezpieczeństwo publiczne w Rzeczypospolitej Polskiej, racjonalizacją funkcjonowania krajowego
systemu ratowniczo-gaśniczego, zarządzaniem kryzysowym realizowanym jako zadanie publiczne samorządu terytorialnego, nielegalną imigracją i jej wpływem na
bezpieczeństwo wewnętrzne Rzeczypospolitej Polskiej, modelem systemu ratownictwa w Rzeczypospolitej Polskiej oraz przywództwem w kierowaniu bezpieczeństwem.
Pozwalają one ukazać złożoność i rozległość problematyki bezpieczeństwa wewnętrznego państwa. Wybór tych siedmiu obszarów nie jest przypadkowy. Są one konsekwencją dociekań naukowych w obszarze poszczególnych zagadnień, przedstawionych w ramach przewodów doktorskich.
Spis treści
Wprowadzenie 7
Janusz Popis
Przygotowania obronne Państwowej Straży Pożarnej 9
Aleksander Babiński
Wpływ reglamentacji broni na bezpieczeństwo publiczne
w Rzeczypospolitej Polskiej 47
Bogusław Kogut
Racjonalizacja funkcjonowania krajowego systemu
ratowniczo-gaśniczego 93
Magdalena Gikiewicz
Zarządzanie kryzysowe jako zadanie publiczne
samorządu terytorialnego 125
Paweł Lubiewski
Wpływ nielegalnej imigracji na bezpieczeństwo wewnętrzne
Rzeczypospolitej Polskiej 153
Piotr Sowizdraniuk
Model systemu ratownictwa w Rzeczypospolitej Polskiej 205
Monika Wojakowska
Przywództwo w kierowaniu bezpieczeństwem 231
Bibliografia 277
