Mimo wszystko chwal tak bądź wdzięczny Poprzednie sezony Wiersze

Mimo wszystko chwal tak bądź wdzięczny: Refleksje i wiersze poetyckiego świata

Zapraszamy do odkrywania niezwykłej książki, która łączy w sobie głębokie interpretacje, osobiste wyznania oraz wybór wierszy poświęconych twórczości Szubera. To lektura, która skłoni każdego czytelnika do refleksji nad przemijaniem, wdzięcznością i siłą słowa. Wśród rekomendacji znajdą Państwo m.in. "Formy odbioru", "Chwile" oraz "Przepraszam zwariowałem...", które doskonale uzupełnią tę wyjątkową poetycką podróż.

1. Formy odbioru: Ta książka wyrasta z fascynacji literaturą i rzeczywistością, paradoksalnie czerpiąc siłę ze swojej słabości, gdyż w gruncie rzeczy jest ilustracją nieustannie ponoszonych porażek i fiaska, zapisania siebie w świecie i świata w sobie, w krzyżowym ogniu, w poplątanych pajęczynach, zagłuszanych falach, zerwanych łączach. Formy odbioru to wciąż ponawiane próby artykulacji tego, co ciągle się wymyka, odstaje, nie przywiera, a zalega, jest. Stąd uprzywilejowana rola poetyki notatki, gwałtownego błysku, treściwego flesza. Chodzi przede wszystkim o pielęgnowanie w sobie amatora, który nie podpiera si
2. Chwile: Debiutancki tomik wierszy popularnego w środowisku internetowym poety publikującego pod pseudonimem Coobus. W blogowym profilu pisze o sobie: „mam pojemne serce, pomieści dużo uciekinierów”, a obok jego motto: „życie jest za krótkie na nudę i zły humor”. Te deklaracje w prosty sposób oddają zarówno osobowość autora, jak i charakter jego twórczości, która klimatem nawiązuje do nieco zapomnianego już nurtu poezji romantycznej. Twierdzi, że pisze wiersze takie, jakich sam szuka, na jakich się wychował. Anachroniczne w swojej formie, ale subtelnie dotykające głębokich pokładów ludzkiej wrażliwości
3. Przepraszam zwariowałem: Poemat „Przepraszam zwariowałem” Jarosława Wojciechowskiego wyraża upadek realizmu życia i definiuje w ten sposób wyjątkową rolę poety w społeczeństwie. Poeta jest tym „innym”, patrzącym i cierpiącym w samotności, zbuntowanym i bezsilnym. „Chcę być wolnym nie wiem co oznacza to słowo wolność” Wolność poety jest jednak nieosiągalna, gdyż poeta wolny to ktoś, kto zdobył moc mówienia prawdy społeczeństwu żyjącemu złudzeniem, że sensem życia jest życie. Poeta wyznaje: „...że przyciskając piersi dziewczyny do swoich zamkniętych oczu wydaje krzyk nie tryumfalny...” Miłość także nie uwalnia od determ
4. Teorie naiwne: Drugi zbiór wierszy Marka Maja, programowo już bliskich piosence poetyckiej, wyraźniej niż poprzedni "Obrzeża i skraje" proponuje jej dojrzałą odmianę autorską. Kilka wcześniejszych utworów doczekało się muzyki i wykonania przez Ryszarda Leoszewskiego z jego Sklepem z Ptasimi Piórami, a niemal przebojem stała się aforystyczna fraza z efektownym chiazmem: „Wiem jak nie jest i nie wiem jak jest”. Lektura nowych utworów pozwala mówić o muzyczności potencjalnej, natomiast poetyckości – w najwyższym stopniu spełnionej. Teraz, kiedy to piszę, zapewne już grzeją się struny gitary szczecińskiego barda
5. Sierpień i Picasso: Moment W najwyższym stopniu wzniesień chwili ciszą otuloną myśli złote w głosie czasów dłuższych oczekiwań na jedności trwałych pragnień co najintensywniej podprogowo przechodzące w całość wierszem coraz jaśniej tworzą… jak w tytule. 11.05.2023 Ponieważ Sztuką… co za tym idzie – jedno jest klasyką, inaczej w formie to nowością, i tak mało czasu… Poczytaj wiersze. Mały tomik, bo przecież kochamy życie, a jest w nim coś, co się zwie… Wspólne odczucie i radość z tego, co jest cudem. Maciej Krzysztof Bochnak to 28-latek pochodzący z północnej części Podhala. „Sierpień i Picasso” to jego literacki
6. Listy do Czesława Miłosza / Letters to Czesław Miłosz: Pisujemy listy do najdroższych naszych zmarłych nie po to, aby przenieść się duchem i wyobraźnią w ich przestrzeń, od tego są modlitwy, ale aby – na moment czasu pisania – wezwać ich „stamtąd” – tutaj; przywrócić, umiejscowić wśród naszych sprzętów i widoków, rzeczy dotykalnych i przez nich dotykanych. Przelotnie unieważnić ich śmierć. (…) Illg uobecnia nie pomnik Wielkiego Poety, lecz żywego człowieka, z jakim sam obcował, z którym prowadził ważne rozmowy, któremu wydawał książki, ale z którym także żartował, popijał whisky, podróżował, który darzył go przyjaźnią, a którego on darzył podziwem
7. „Śpiewa to, co milczy”. Tam, gdzie oddech. Wiersze: Co wiedzą poeci? Adam Zagajewski udziela na to pytanie sprzecznych odpowiedzi. „Nic nie wiedzą, ale zapisują pojedyncze metafory” – mówi w jednym z wierszy, gdy w innym sugeruje: „A może tylko udawaliśmy, że nic nie wiemy…” Poezja, podobnie jak śpiew, rodzi się „tam gdzie oddech”, ale to, co najważniejsze ukryte jest w milczeniu, „śpiewa to, co milczy”. W jej odbiorze ważne są więc osobiste, pozbawione uprzedzeń wrażenia. Zapytałam o nie krytyków i naukowców, profesora muzykologii, eseistkę, która ukończyła historię sztuki, tłumacza, który jest równocześnie poetą, i poetę, będącego zarazem bad
8. Tyle na chwilę. Wiers