Moja Eliza

"Moja Eliza" Marii Jentys Borelowskiej to książka szczególna nawet na tle ostatniego nurtu pisarstwa historyczno-artystyczno-biograficznego autorki. Od "Portretu w półcieniach", poświęconego Arturowi Grottgerowi, pisarkę fascynują fabularyzowane biografie artystów postromantyzmu, neoromantyzmu, pozytywizmu i modernizmu. Autorka interesująca się możliwościami wskrzeszania dokumentaryzmu w celu przesuwania granic fikcji beletrystycznej tworzy autonomiczne narracje w służbie historii literatury, kultury i sztuki, wytwarzając szczególnie interesujący produkt — wychowawczą prozę, mogącą być orężem przeciwko historycznym symplifikatom polskości. Karol Samsel

Spis treści

Angina pectoris [czwartek, 10 lutego 1910] Znowu razem [niedziela, 20 lutego 1910] Jedyna taka spółka autorska [z niedzieli 20 na poniedziałek 21 lutego 1910] Opowieść horeckiego lasu [środa, 23 lutego 1910] Pierwsze arcydzieło [niedziela, 27 lutego 1910, w nocy] Jeszcze dwa arcydzieła [środa, 2 marca 1910, wczesnym rankiem] Klementyna, Eliza, panna Michalina i... ja [czwartek, 10 marca 1910, około 10 rano] Dwa błędy etyczne [wtorek, 29 marca 1910, rano] Wielki pożar Grodna [środa, 6 kwietnia 1910] Rok wyroczny, brzemienny nadziejami i trwogami [czwartek, 7 kwietnia 1910] Zgon [środa, 18 maja 1910] Pogrzeb [poniedziałek, 23 maja 1910] Testament [wtorek, 24 maja 1910] Wielka Pustka [poniedziałek, 30 maja 1910, godzina 10 rano] Ellen Wester i Nobel [sobota, 4 czerwca 1910] Grodzieński uniwersytet dla panien [niedziela, 5 czerwca 1910] Najważniejszy na świecie człowiek [czwartek, 9 czerwca 1910] Czyżby daremny był to trud? [piątek, 10 czerwca 1910] Dnie [poniedziałek, 13 czerwca 1910] Powiastka klasztorna [sobota, 9 lipca 1910] Nareszcie szczęśliwa [niedziela, 17 lipca 1910] Chyba serce pęknie mi z żalu... [sobota, 8 października 1910, wieczorem] Postscriptum Wykaz ważniejszych źródeł Elizy Orzeszkowej „życie snem”. Słowo o Mojej Elizie [Karol Samsel]