Odyseja Homera

Nieczęsto odnoszę się w swoich opiniach do wyglądu książki, ale w tym przypadku nie mogłabym nie wspomnieć o jej pięknie i wysokiej jakości wydaniu. Twarda oprawa, większy format i klimatyczne ilustracje Joanny Lisowiec czynią z tego retellingu w adaptacji Barry’ego B. Powella coś absolutnie wyjątkowego. Trzymając ją w dłoniach, ma się poczucie obcowania z dziełem sztuki. To uczta nie tylko dla wyobraźni, ale i dla oczu.

Ta piękna oprawa skrywa jednak równie wyjątkowe wnętrze, bo autorowi udało się zachować balans pomiędzy naturalnym dla mitów patosem a współczesną dynamiką opowieści. Język zachowuje ówczesną manierę, jest pełen charakterystycznych dla eposu powtórzeń, poetycki i niesamowicie barwny, a jednak, mimo tego historycznego ciężaru, zaskakuje płynnością i współczesnością przekazu.

Wkraczamy w tę historię w momencie, gdy po latach nieobecności pana domu, w Itace dzieje się bardzo źle. Penelopa niezmiennie czekająca na męża jest dręczona przez bezczelnych zalotników bez umiaru trwoniących majątek Odyseusza. Życie jego syna Telemacha, niedoświadczonego młodziana, również jest zagrożone.

Najciekawszy dla mnie fragment zaczyna się jednak, gdy uwolniony z wyspy nimfy Kalipso Odyseusz zaczyna snuć relację ze swoich dramatycznych przygód. Dynamika akcji zdecydowanie przyspiesza, gdy czytamy o okrutnym cyklopie Polifemie, zwodniczej Kirke zamieniającej ludzi w świnie, czy o zejściu do podziemnego świata Hadesu. Czujemy na karku oddech mściwego Posejdona i ulgę, gdy inni bogowie zsyłają łaskę. Ta dwutorowa narracja i szkatułkowa budowa sprawiają, że przez książkę się po prostu płynie niczym po spokojnym morzu, któremu wyjątkowo sprzyja władca mórz.

Z kart tej opowieści wyłania się fascynujący obraz samego Odyseusza. Nie jest to heros nieskazitelny, a mężczyzna mężny, ale zarazem niezwykle sprytny, pełen ludzkich słabości, nierzadko arogancki. A jednak bez reszty napędza go determinacja oraz ogromna tęsknota za domem i żoną. Autor sporo miejsca poświęca również na sam powrót Odyseusza na ukochaną Itakę i okrutną zemstę na tych, którzy bez skrupułów wykorzystali jego nieobecność.

„Odyseja” w tym wydaniu to historia utkana z opowieści, która pozostawia czytelnika z poczuciem ponadczasowości. Przypomina, że choć zmieniły się realia, ludzkie pragnienie powrotu do domu, wierność, miłość i wola walki z przeciwnościami losu pozostają niezmienne od tysiącleci. Mnie zostawiła z zachwytem nad potęgą klasycznej literatury, podanej w tak przyjemnej wizualnie i językowo formie.

Zdecydowanie jest to pozycja, która zasługuje na honorowe miejsce w każdej biblioteczce, szczególnie jeśli lubicie wracać do klasyki i mitologii w takich odświeżonych, przepięknych wydaniach.