Prawo i literatura

Odkryj inne ciekawe książki wydawnictwa Scholar, które mogą Cię zainteresować po lekturze 'Prawo i literatura'.

Wydawnictwo Scholar oferuje szeroki wybór publikacji naukowych, które mogą stanowić uzupełnienie Twoich zainteresowań. Zapoznaj się z poniższą listą starannie wyselekcjonowanych tytułów, które mogą poszerzyć Twoje horyzonty.

Po jakie produkty jeszcze warto sięgnąć:

1. W szarej sukience

   Książka ta wyrasta zarówno z osobistych upodobań i sympatii autorki, z zasłuchania w głosy i słowa śpiewających kobiet, jak i z krytycznej lektury przedstawicielek feministycznej myśli, która ulega tu konfrontacji z kobiecym doświadczeniem: artystek, obserwatorek i komentatorek kultury, a zwłaszcza – współczesnych mam, córek, żon i sióstr. Izolda Kiec – literaturoznawczyni, teatrolożka i kulturoznawczyni, jest profesorem na Wydziale Filologii i Kulturoznawstwa Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie, a w poznańskiej Wyższej Szkole Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa kieruje Katedrą Kulturoznawstwa. Pisze o poezji (Zuzanna Ginczanka, Halina Poświatowska) i piosence (Agnieszka Osiecka), o teatrze (zwłaszcza jako idei oraz projekcie egzystencji) i kabarecie (z uwzględnieniem jego najdawniejszych źródeł i tradycji.

2. Pisma o sztuce i literaturze

   Niklas Luhmann (1927–1998), niemiecki socjolog, twórca teorii systemów i ogólnej teorii społeczeństwa. Główne dzieła: Systemy społeczne. Zarys ogólnej teorii (1984, wyd. pol. 2007), Die Gesellschaft der Gesellschaft (1997) oraz cykl dziewięciu monografii o poszczególnych systemach funkcjonalnie zróżnicowanego społeczeństwa: ekonomii, nauce, prawie, mediach masowych, sztuce, polityce, religii, wychowaniu i miłości, opublikowanych w latach 1982–2008. W Polsce ukazały ponadto: Funkcja religii (1977, wyd. pol. 1998), Teoria polityczna państwa bezpieczeństwa socjalnego (1981, wyd. pol. 1994), Semantyka miłości. O kodowaniu intymności (1982, wyd. pol. 2003). Zdaniem Luhmanna społeczeństwo jest komunikacją. Poszczególne jego części różnicują się ze względu na ewolucję komunikacji. Także sztukę Luhmann uznał za system wytworzony wewnątrz komunikacji. Możliwości sztuki i warunki jej zgodności z innymi strukturami systemu społecznego nie są dowolne, lecz mają pewną strukturę. Z tej perspektywy autor w zebranych w tym tomie esejach opisuje „kod” i „medium” sztuki. Luhmann nie jest (wbrew teoretykom sztuki konceptualnej) zwolennikiem wymazania z estetyki pojęcia piękna. To jego na pozór tradycjonalistyczne podejście wypływa jednak z wysoce oryginalnej koncepcji natury sztuki. Sztuka jest samowystarczalnym i samotworzącym się podsystemem systemu społecznego. Wyodrębnia się jako pewna forma komunikacji oparta na rozróżnianiu według podziału piękne/brzydkie. Podobnie kodują się inne systemy funkcjonalne, np. gospodarka przez kod mieć/nie mieć, polityka przez kod rząd/opozycja, a nauka przez kod prawda/fałsz.

3. Prawo i literatura Szkice drugie

   Niniejszy tom esejów stanowi kontynuację opublikowanego w 2015 roku zbioru Prawo i literatura. Szkice. Tym razem autorzy podjęli się analizy wybranych utworów literackich z okresu międzywojennego, eksplorując wątki prawne i ich znaczenie w literaturze polskiej. Książka w ciekawy sposób łączy literaturoznawstwo z naukami humanistycznymi, oferując czytelnikom nową perspektywę na prawo i jego odbicie w literaturze. W tomie omówione zostały utwory takich autorów jak: Tadeusz Dołęga-Mostowicz, Witold Gombrowicz, Juliusz Kaden-Bandrowski, Zofia Nałkowska, Adam Nasielski, Tadeusz Rittner, Jerzy Szaniawski, Julian Tuwim, Stefan Żeromski. Autorzy starają się sięgać po różne gatunki literackie, analizując sposób, w jaki prawo było traktowane w literaturze oraz jakie miało znaczenie w świadomości społecznej II Rzeczypospolitej. Choć panorama przedstawiona w książce nie jest kompletna, omówione przykłady dostarczają bogatego materiału do przemyśleń i refleksji. Prawo i literatura. Szkice drugie to lektura obowiązkowa dla wszystkich zainteresowanych historią literatury, publikacjami akademickimi oraz literaturą naukową i popularnonaukową. Książka dostarcza nie tylko wiedzy na temat prawnych kontekstów w literaturze, ale także ukazuje złożoność procesów tworzenia instytucji państwowych i prawnych w Polsce okresu międzywojennego. Jarosław Kuisz i Marek Wąsowicz to uznani badacze w dziedzinie literaturoznawstwa i prawa. Jako redaktorzy naukowi, z sukcesem łączą wiedzę teoretyczną z praktycznymi przykładami, co czyni ich prace szczególnie cennymi dla studentów oraz wszystkich zainteresowanych prawem i administracją.

4. Pisarze z NRD wobec przełomowych wydarzeń w Europie Środkowo-Wschodniej

   Autorka w kompetentny sposób i w szerokim ujęciu relacjonuje najważniejsze aspekty reakcji wschodnioniemieckich twórców na przełomowe w bloku wschodnim wydarzenia społeczno-polityczne. Ciekawe rozważania Magdaleny Latkowskiej dotyczą wydarzeń 1956 roku. Poznański Czerwiec i polski Październik stały się już wcześniej przedmiotem zainteresowania polskich i niemieckich badaczy. Autorka wprowadza do dyskursu nowe informacje i poszerza go o wcześniej nieuwzględnioną (lub wykorzystywaną w ograniczonym stopniu) bazę źródłową. Bardzo ważnym elementem publikacji jest zwrócenie uwagi na XX Zjazd KPZR w Moskwie. W połączeniu z analizą recepcji wydarzeń na Węgrzech otrzymujemy kompleksowy obraz reakcji wschodnioniemieckich pisarzy na niepokoje roku 1956 w obozie socjalistycznym. Jeszcze większe zainteresowanie badaczy wywołały wschodnioniemieckie reakcje na rozwój sytuacji w Polsce w okresie Solidarności. Badając postawy literatów, autorka uwzględniła w tym kontekście dodatkowo pisarzy pochodzących z NRD, którzy wyemigrowali do drugiego państwa niemieckiego, np. Ericha Loesta, Wolfa Biermanna, Jürgena Fuchsa, Ulricha Schachta. Najważniejszymi i najlepiej ukazanymi spośród przedstawionych wydarzeń są niepokoje towarzyszące Praskiej Wiośnie 1968 roku. Pionierskie – w kontekście polskich badań – opracowanie w pełni ukazuje skalę różnorodnych reakcji związanych z publiczną działalnością literatów, sygnalizując przy tym ewolucję postaw skorelowaną z rozwojem sytuacji politycznej.

5. Prawo i literatura. Antologia

   Zapraszamy do odkrycia wyjątkowej antologii poświęconej zjawisku związków między prawem a literaturą. Książka „Prawo i literatura. Antologia”, autorstwa Jarosława Kuisza i Marka Wąsowicza, to trzeci tom esejów, który stanowi cenny wkład w badania z obszaru nauk humanistycznych, ze szczególnym uwzględnieniem literaturoznawstwa oraz historii literatury. W tej publikacji znajdziesz polskie tłumaczenia sześciu esejów autorów zagranicznych, które oferują różnorodne perspektywy na temat relacji pomiędzy prawem a literaturą. Autorzy prezentują istotne różnice w podejściu do tych zagadnień w kulturze anglosaskiej i kontynentalnej: Autorzy amerykańscy koncentrują się na praktycznych korzyściach płynących ze studiowania literatury w kontekście zawodowym prawnika. Autorzy europejscy postrzegają literaturę jako narzędzie poznawcze, które odzwierciedla kulturę i świadomość prawną społeczeństwa. Tom stanowi doskonałą okazję do skonfrontowania tych dwóch wielkich tradycji prawnych oraz do refleksji nad sposobami definicji i rozumienia prawa. W antologii publikują uznani autorzy, w tym: Jane B. Baron, Ronald Dworkin, Roxanne Lapidus, François Ost, Helle Porsdam, Richard A. Posner, James Boyd White. Oprócz tego Jarosław Kuisz wzbogaca tom o artykuł dotyczący początków badań nad historią audiowizualnej kultury prawnej. Tłumaczenia esejów dokonali Ryszard Guz-Rudzki oraz Marek Wąsowicz, co dodatkowo podnosi wartość tej publikacji. „Prawo i literatura. Antologia” to nie tylko książka naukowa, ale także ważna lektura dla wszystkich zainteresowanych publikacjami akademickimi oraz literaturą naukową i popularnonaukową. Książka doskonale wpisuje się w tematykę prawa i administracji oraz szerokiego kontekstu badań nad literaturą.