Terapia Filozoficzna 5

Terapia Filozoficzna 5 — powiązane lektury i rekomendacje

Poniżej zestawienie książek powiązanych tematycznie z filozofią praktyczną, myślą polityczną i teologiczną — tytuły, które mogą poszerzyć perspektywę czytelnika zainteresowanego zagadnieniami poruszanymi w serii Terapia Filozoficzna.

Po jakie produkty jeszcze warto sięgnąć:

1. Myśl polityczna reformacji i kontrreformacji T.I Rewolucja protestancka — W 1517 roku Marcin Luter wystąpił ze swymi 95 tezami, przede wszystkim krytykując przekonanie, że można odkupić winy płacąc za nie; jednocześnie zakwestionował zakres władzy papieskiej, twierdząc, że papież ma władzę ograniczoną prawem kościelnym i tylko nad tym, co sam postanowił. Papieżowi nie podlegają książęta ani biskupi, posłuszeństwo mu jest zbędne; każdy chrześcijanin „ma udział we wszelkich darach Chrystusowych i kościelnych”, przez co jest w pewnym sensie własnym papieżem. Trudno ocenić, czy rozbił jedność świata chrześcijańskiego, ale bez wątpienia zapoczątkował jej rozpad; pytanie o to, czy przyczyniło się to do poprawy ludzi i ich relacji z Bogiem, pozostaje retoryczne.
2. Terapia filozoficzna 3 — Pomysł serii powstał, gdy zgromadziło się około trzydzieści tekstów z filozofii praktycznej, które autorka pisała, czytała i omawiała na Salonach Filozoficznych; teksty te stanowią też podstawę prowadzonej przez nią terapii filozoficznej. Każdy tom zawiera dziewięć tekstów problemowych, a dziesiąty poświęcony jest wybranemu filozofowi bliskiemu autorce i pomocnemu w refleksji nad życiem. Praktyczny wymiar tych tekstów pomaga tym, którzy chcą nie tylko pogłębić namysł o życiu, ale uczynić je lepszym — bardziej ludzkim, otwartym na Prawdę, Dobro i Piękno, a przede wszystkim na drugiego człowieka. Warunkiem jest używanie rozumu i świadomość własnej wolności; filozofia okazuje się doskonałym przewodnikiem w odzyskaniu życia jako własnego i obdarowaniu nim innych.
3. Autofatike O możliwości określenia nie-apofatycznej i nie-katafatycznej teologii — Czym mogłaby być autofatyczność i na czym miałaby polegać zadana w tytule autofatyczność? Co oznacza sumienne uwzględnienie jej zasad w wywodach filozoficznych i teologicznych? Prezentowane studium nie rości sobie prawa do ostatecznych wniosków ani zamknięcia dyskursu; jest próbą rozważenia możliwości określenia „teologii trzeciej” — nie–apofatycznej i nie–katafatycznej. Jeśli taka teologia jest możliwa, to jest czymś jeszcze przed nami i nie sposób jej wyczerpać w jednej rozprawce; można jedynie podjąć się rozpatrywania jej początków, przedstawić ją jako pierwsze obrazowanie, preludium lub protoeikadzon.
4. Przestępny Makiawel i inni. — Zbiór szkiców o pisarzach i myślicielach politycznych pisanych w latach 1989–2024, wcześniej rozproszonych po niszowych czasopismach i portalach lub fragmentach książek zbiorowych. Zebrano tu sylwetki postaci powszechnie znanych — jak Machiavelli, Shakespeare, Hobbes, Burke, de Maistre, Balzac czy Bernanos — oraz mniej znanych, zasługujących na uwagę. Klamrą jest studium politycznej przewrotności: o Makiawelu i o Manifeście z Ventotene. Każdy szkic został przejrzany, poprawiony i w razie potrzeby uzupełniony; celem autora jest zachęcenie czytelników do dalszego poznawania omawianych autorów.
5. Imperium rationis. Państwo suwerenne w zachodniej myśli politycznej XVI i XVII stulecia — Spór o inwestyturę osłabił pozycję papieża i cesarza, a pojawienie się reformacji ujawniło nowe ośrodki kwestionujące ich władzę; wyłoniła się koncepcja władzy suwerennej, niezależnej i z czasem zwiększającej swoje prerogatywy. Władcy przestali liczyć się z prawem Bożym, naturalnym i tradycyjnym, zmierzając ku absolutyzmowi rozumianemu jako suwerenność i wszechmoc. Dziś, w okresie kwestionowania suwerenności, warto zastanowić się, czy przyszłość bez niej zapewni wolność narodom i jednostkom; władza suwerenna zabezpieczała społeczność przed anarchią, gwarantując wewnętrzny porządek i obronę fundamentalnych praw tych, którzy jej podlegali.