To, co zostaje

Czy Tristan może się objawić pod postacią sowieckiego porucznika z karnej kompanii? Czy napojem miłosnym może okazać się flaszka samogonu, rozpita do spółki z patrolem, który zatrzyma parę kochanków, spacerujących nocą, gdy w mieście obowiązuje godzina policyjna? Czy Don Juan może być zarazem Orfeuszem? Kim będzie, gdy nie doczeka się Komandora? Autor z alchemiczną dezynwolturą i poetycką inwencją miesza w materii mitu i literatury, opowiada coś, co po wielokroć już zostało opowiedziane, ale robi to na swój – wyjątkowy – sposób. Te dwie historie zostały, co więcej, spisane frazą o muzycznej precyzji; to każe szukać dla nich analogii pośród muzycznych gatunków. I wtedy, najprędzej, byłaby to suita. Suita w dwóch tańcach, gdzie pierwszy jest statyczną, ale przesyconą erotyzmem sarabandą, a drugi zdyszaną, gubiącą rytm w językowych i erudycyjnych grach gigą. Choć tak naprawdę to jeden taniec: miłości i jej klęski. Miłości zderzonej z absurdem historii i urojeniami męskiego ego. Anna Piwkowska Dwie opowieści o ludziach, którzy muszą coś pożegnać, pogrzebać. Nadzieję, uporządkowany i zrozumiały świat, jakąś wersję samego siebie. Dwie ceremonie pogrzebowe w dwóch różnych sceneriach. Pierwsza: małe miasteczko na Podlasiu, jesień 1944 r. Plebania, która od początku wojny służy za oficerską kwaterę, proboszcz, jego śmiertelnie chory brat z żoną i ten czwarty - sowiecki porucznik, który rozbije stabilną relację tamtych trojga. Druga: pokój w paryskim hotelu, a w nim „artysta naszych czasów” - dyrektor kreatywny w agencji reklamowej, zarazem współczesny Don Juan, taka jego niezbyt demoniczna wersja, po ostrej dekonstrukcji. A przydarzyło mu się największe nieszczęście, jakie Don Juanowi może się trafić, czyli miłość. Czy te historie mają ze sobą coś wspólnego? Tak, jedno. Obie się kończą, a życie toczy się dalej.

Warto wiedzieć o książce To, co zostaje

Mistrz słowa i dwie twarze twórczości Wojciecha Pieniążka

Wojciech Pieniążek to autor, który z powodzeniem wprowadza czytelnika w świat pełen kontrastów, ukazując jednocześnie dwóch zupełnie odmienne oblicz swojej twórczości. W zbiorze opowiadań "To, co zostaje" erudycja i językowa sprawność autora są na wyciągnięcie ręki. Mistrz słowa potrafi zaskoczyć różnorodnością stylów i klimatów, co czyni jego dzieła niejednoznacznymi i prowokującymi do refleksji. Pierwsza opowieść, osadzona w mrocznej scenerii małego miasteczka na Podlasiu w 1944 roku, emanuje nostalgią i smutkiem, natomiast druga, rozgrywająca się w paryskim hotelu, jest pełna ironii i współczesnych odniesień, co wywołuje ambiwalentne reakcje. Tak różne podejścia do narracji sprawiają, że każdy z tych fragmentów można interpretować na wiele sposobów, co czyni je fascynującą lekturą dla miłośników literatury pięknej.

Gorzka ironia i poetycka melancholia w opowieściach o miłości i rozstaniu Wojciecha Pieniążka

W zbiorze Pieniążka odnajdziemy głębię emocji, która wciąga w wir ludzkich dramatów. Pierwsza historia, osadzona w trudnych czasach, porusza złożone tematy miłości i rozstania, oferując czytelnikowi poetyckie nastroje, które zmuszają do przemyśleń na temat przemijania. Druga opowieść, przenosząca nas do współczesnego Paryża, zaskakuje gorzką ironią, ukazując zawirowania współczesnych relacji międzyludzkich. Pieniążek umiejętnie balansuje między melancholią a ostrością obserwacji, dzięki czemu jego teksty są nie tylko literacką przyjemnością, ale również intelektualnym wyzwaniem. Te kontrastowe emocje sprawiają, że książka staje się uniwersalnym komentarzem na temat natury miłości oraz nieuchronności rozstań, co czyni ją niezwykle aktualną w każdej epoce.

Czytelnik w podróży przez historię i współczesność – emocjonalne i intelektualne wyzwanie w To, co zostaje

"To, co zostaje" to nie tylko zbiór opowiadań; to prawdziwa podróż przez meandry historii i współczesności. Pieniążek kreuje narrację, która prowadzi przez różnorodne konteksty, zmuszając do refleksji nad ludzkim losem w obliczu zmieniających się czasów. Czytelnik staje przed emocjonalnym i intelektualnym wyzwaniem, odkrywając, jak historia kształtuje życie i relacje. Autor zręcznie łączy wątki osobiste z szerszymi kontekstami społecznymi, tworząc dzieło, które zachwyca zarówno swoją głębią, jak i lekkością języka. Dzięki tej unikalnej perspektywie Pieniążek staje się nie tylko kronikarzem swoich czasów, ale również przewodnikiem po zawirowaniach egzystencji, które pozostają aktualne niezależnie od epoki.

Zachęcamy do odkrycia tej niezwykłej książki, która stanowi wybitną przedstawicielkę literatury pięknej i z pewnością wzbogaci każdą biblioteczkę.