nie(do)słownie

nie(do)słownie: Subtelne opowieści o codzienności i emocjach

Debiutancki tomik Julii Słotkowskiej to zbiór dwudziestu sześciu białych wierszy, które zachęcają do refleksji i wyciszenia przy filiżance herbaty. Ułożone chronologicznie, tworzą spójną historię, w której każdy znajdzie coś dla siebie. Zapraszamy do odkrywania tych delikatnych, nie(do)słownych opowieści, które mogą stać się inspiracją i odzwierciedleniem własnych przeżyć.

Po jakie produkty jeszcze warto sięgnąć:

1. Dreszcze: Wiersze napisane w różnych momentach depresji, która roztapia się dzięki pisaniu. Każdy kolejny wiersz prowadzi do zdrowienia, ponieważ można w nich bezpiecznie i bez żalu zostawiać swoje lęki.
2. Mieszanka uczuć: Zbiór wierszy o samotności, tęsknocie, pierwszych pocałunkach. Wiersze do poczytania dla wszystkich bez względu na wiek. Strony książki rozweselą i pocieszą bez względu w jakim nastroju jesteś czytelniku.
3. Przeciętna trzydziestoletnia: Przeciętna trzydziestoletnia to niezwykle intymny zapis poetyckich myśli autorki. Dojrzałe wiersze oraz wielość przemyśleń, które powstały w wyniku obserwacji składają się na osobisty zbiór pretensji do świata. I jak się okazuje, to dopiero początek. Najwięcej dzieje się między wierszami.
4. Różany azyl: W moich wierszach zawartych w tej książce bohaterami są właśnie róże posiadające pozytywne cechy. Wszystkie są w nich na głównym planie i zachwycą każdego swoim szykownym wyglądem, aksamitem płatków, niepowtarzalnym, kuszącym zapachem. Takie są właśnie moje wiersze różane — lekkie i przyjemne stanowiąc w całości swoistą poezję terapeutyczną na kartach niniejszej książki. W mojej twórczości róża jest ukazana w klimacie przyjemności jako symbol miłości, przyjaźni, namiętności, radości.
5. Od niechcenia: "Od niechcenia" to zbiór wierszy, poruszających problematykę uczuć i emocji, jakich każdy z nas w codziennym życiu doświadcza. Pozycja obowiązkowa dla każdego miłośnika poetyckich westchnień i nie tylko.
6. Łkanie dzikich kwiatów: „Łkanie dzikich kwiatów” to niezwykła poetycka historia Pauli Ekiert, dzięki której doświadczamy wędrówki po ogrodach ludzkiego życia. Autorka za pomocą prostych słów tudzież ciekawych puent pomaga czytelnikom rozpoznać, jakiego kwiatu imię noszą. Ten zbiór wierszy napiętnowany jest nostalgią opadających płatków przemijania.
7. Instastories: Najgorszy tomik w historii poezji. Przepełniony inspiracjami z internetu. Szybkie życie, hedonizm, pizza, laktoza i gluten (choć co do pizzy nie ma pewności). To wszystko znajduje się w tej książce. Niezgrabne rymy, brak rymów i znane marki również. Wiersze białe, które przeczytacie, nie mają nic do przekazania. Jeden wielki chaos. Wiersze o sprawach poważnych przeplatają się z wierszami bez rymów i sensu. Instastories przeniesione z internetu na papier.
8. Wewnętrzny Ferment: Nie można powiedzieć, że jest to tomik nieprawdziwy. Wszystkie teksty wypłynęły z anormalnej duszy rozdartego wewnętrznie autora. Mam nadzieję, że poprzez wiersze i emocje, które im towarzyszą, poczują Państwo tytułowy wewnętrzny ferment Polecam się w nim rozsmakować i zanurzyć, ale w pełni zrozumiem, jeżeli kilka egzemplarzy tomiku przypadkowo trafi do domowego kominka.
9. Dotyk słowem: „Dotyk słowem” to drugi tomik poetycki autorki. Zawiera wiersze pełne emocji, zadumy i nostalgii. Jednocześnie po brzegi wypełnione nadzieją, wrażliwością i ogromnym poczuciem piękna. Każdy wiersz to podróż ze stacji marzeń, przez refleksje, by kres wędrówki zakończyć w zachodzie słońca.
10. Przeźrocze: Niniejszy tomik jest efektem kobiecej wrażliwości na piękno, ale też i ciemne strony otaczającego świata. Nie zabraknie w nim wierszy pełnych różnorodnej symboliki, intensywnie angażujących zmysły i emocje czytelnika.