Żarłok

·Finalistka Dylan Thomas Prize ·Wybór redakcji „The New York Times” ·Najbardziej wyczekiwana powieść roku według The Guardian, LitHub, The Millions i Vogue Świat nazwał go bestią. Nikt nie pytał, czego naprawdę pragnie. Francja, rok 1798. W ponurym szpitalu w Wersalu młoda zakonnica czuwa przy umierającym pacjencie – człowieku tak wychudzonym i wyniszczonym, że jego rozdęty brzuch wydaje się nierealny. Mówią, że zjadł złoty widelec, który teraz go zabija. Ale to dopiero początek jego przerażającej legendy. Tak zaczyna się opowieść o Tarare – wiejskim chłopcu o łagodnym sercu i niezwykłym apetycie, który w czasach Rewolucji Francuskiej przemienia się w postać budzącą grozę i współczucie. Odrzucony przez społeczeństwo, porzuca dziecięcą niewinność i zostaje pochłonięty przez nieposkromiony głód – nie tylko fizyczny, ale i egzystencjalny. Zjada jedzenie, przedmioty, zwierzęta, a nawet... krążą pogłoski, że także dziecko. „Żarłok” to literacko dopracowana, mroczna i poruszająca powieść historyczna, która rekonstruuje życie Wielkiego Tarare’a, znanego z kart XVIII-wiecznych kronik jako „Obżartuch z Lyonu”. Blakemore z poetycką czułością i brutalnym realizmem opowiada o ciele i duszy w stanie ciągłego łaknienia, o przemocy, miłości, odrzuceniu i przetrwaniu. To książka o głodzie – tym dosłownym i tym symbolicznym – który może uczynić z człowieka monstrum, ale też ofiarę. Po nagradzanych „Wiedźmach z Manningtree”, A.K. Blakemore powraca z powieścią, która prowokuje, uwodzi i nie daje o sobie zapomnieć. „Żarłok” to hołd dla tych, których historia zepchnęła na margines – i brutalna przypowieść o tym, co się dzieje, gdy świat odwraca wzrok. Dla fanów Hilary Mantel, Patricka Süskinda, Ottessy Moshfegh i literatury, która nie boi się pytać o granice człowieczeństwa. Obscenicznie piękna. Każde zdanie jest olśniewające. Potężna i prowokująca. –The New York Times Book Review Najbardziej makabryczna (i zaskakująco poruszająca) książka, jaką przeczytałam w tym roku.Jeśli twoim noworocznym postanowieniem jest przejście na dietę – mam dla ciebie idealną książkę. – VOGUE Blakemore jest poetką, a czytelnicy skłonni do podkreślania cytatów mogą się zdziwić, jak szybko zetrą ołówki do resztek. – The Guardian Porywająca powieść łotrzykowska na pełnym gazie… Blakemore nadaje ciało tej półmitycznej postaci, ukazując jej ucieczkę z pełnego przemocy i nędzy dzieciństwa – Daily Mail Barokowy triumf na miarę takich klasyków jak Restauracja Rose Tremain czy Pachnidło Patricka Süskinda. Blakemore to pisarka absolutnie pewna swego. – Financial Times

Warto wiedzieć o książce Żarłok

A.K. Blakemore: Mistrzyni brutalnej liryki

„Żarłok” autorstwa A.K. Blakmore to powieść, która w niezwykle wnikliwy sposób eksploruje temat głodu, ukazując zarówno jego osobiste, jak i społeczne konsekwencje. Blakemore, znana ze swojego talentu do brutalnej liryki, maluje obraz świata, w którym ludzkie pragnienia stają się pułapką, a ich niezaspokojenie prowadzi do nieuchronnych tragedii. W centrum opowieści znajduje się Tarare, chłopak z francuskiej wsi, którego nienasycony apetyt staje się metaforą nie tylko jego wewnętrznych zmagań, ale także szerszych problemów społecznych epoki. Blakemore mistrzowsko prowadzi czytelnika przez mroczne zakamarki ludzkiej natury, pokazując, jak skrajne pragnienia mogą prowadzić do dehumanizacji i utraty tożsamości.

W tej hipnotyzującej narracji autorka nie boi się odsłonić brutalnych realiów życia w schyłkowej Francji. Tarare, postać pełna sprzeczności, staje się nie tylko ofiarą własnych pragnień, ale także symbolem czasów, w których żyje. Blakemore w manierze poetyckiej ukazuje, jak głód może zniekształcić rzeczywistość, sprawiając, że człowiek przestaje być człowiekiem, a jego ciało staje się jedynie narzędziem do zaspokojenia nieokiełznanej żądzy. To nie tylko opowieść o jedzeniu, ale także o samotności, wykluczeniu i brutalności życia, które wciągają czytelnika w wir emocji i refleksji.

Głód jako metafora społeczeństwa w książce Żarłok

Styl pisania Blakemore to nie tylko mieszanka poetyckości i brutalności, ale także głęboka refleksja nad ludzką kondycją. „Żarłok” to książka, która nie tylko zapada w pamięć, ale także zmusza do myślenia o granicach człowieczeństwa. Autorka z niezwykłą precyzją balansuje między pięknem a okrucieństwem, co sprawia, że każda strona pulsuje intensywnością, a opisy jedzenia i głodu stają się jednocześnie fascynujące i odpychające. Blakemore tworzy świat, w którym cielesność splata się z emocjami, a każdy kęs jest nie tylko aktem fizycznym, lecz także symbolicznym wyrazem pragnienia miłości, akceptacji i sensu.

W „Żarłoku” głód nabiera wymiaru metaforycznego, stając się odzwierciedleniem społecznych nierówności i pragnień, które często wykraczają poza materialne potrzeby. Tarare, jako figura tragiczna, ilustruje, jak głód może stać się siłą destrukcyjną, zarówno dla jednostki, jak i dla całego społeczeństwa. Blakemore nie boi się pytać o to, co czyni nas ludźmi, odkrywając, że w obliczu nieokiełznanych pragnień każdy z nas może stać się ofiarą własnych wyborów. „Żarłok” to pozycja, która nie tylko intryguje, ale również prowokuje do głębszej refleksji nad tym, co naprawdę oznacza być człowiekiem w świecie, gdzie głód, zarówno dosłowny, jak i metaforyczny, staje się nieodłącznym elementem egzystencji.