Drugie zabicie psa

Błyskotliwa czarna komedia. W tej krótkiej, żwawej powieści Hłasko znakomicie wyważa proporcje między czarnym humorem a patosem. [Publisher’s Weekly] Opowieść o dwójce przyjaciół, Robercie i Jakubie, którzy wyłudzają pieniądze od starzejących się spragnionych wielkiej miłości kobiet, spędzających wakacje w Izraelu. Ci dwaj to artyści, podnoszący oszustwo matrymonialne do rangi sztuki. Ich przekręty to spektakle, w których ważne jest każde słowo, każda pauza, każdy gest. [lubimyczytac.pl] Akcja utworu rozgrywa się w latach 50. w Izraelu. Opowiada o dwójce przyjaciół, dla których źródłem utrzymania są oszustwa matrymonialne. Powieść udowadnia nam, że życie jest teatrem – egzystencja dwóch mężczyzn wędrujących z psem polega na ciągłej grze. [Wikipedia] Powieść Hłaski naciera na was z każdej strony jak rozjuszony byk. [The Washington Post] Dialogi tak sprawne, jakby żywcem wyjęte z amerykańskich klasyków kina. A do tego polska proza najwyższej jakości. Polecam tak bardzo, jak bardzo się da. Znakomity Hłasko nie zawodzi. To zdecydowanie jeden z najlepszych pisarzy, jakich dane mi było czytać. [klajner, lubimyczytac.pl] Mocna i zabawna powieść, naprawdę warta lektury. Powszechnie uważany za olbrzymi talent, Hłasko byłby jeszcze jednym „młodym gniewnym” swojego pokolenia, gdyby nie to, że jest o wiele zabawniejszy, a jego styl czasami Kafkowski, to znów rodem z Hemingwaya – cechuje brutalny egzystencjalizm. [Yorkshire Post] Powiedziałbym, że ta książka chwyta za serce, ale nie oddałoby to w pełni tego dzieła. Ono kilkakrotnie dźga cię w klatkę piersiową i pozwala dogorywać w męczarniach. [WhiteGlasses, lubimyczytac.pl] Bohater – narrator i Robert stanowią parę przyjaciół. Poznali się w więzieniu, gdzie Robert odkrył u przyszłego partnera – aktora świadomość odgrywania życia. Robert to maniak, kocha teatr, szczególnie Szekspira, lecz musi się zadowolić swoim przyjacielem, który jest jego całym teatrem. Wspólnie zaczynają pracę. Są po prostu oszustami matrymonialnymi i to stanowi źródło ich zarobków. Jednak gra idzie o inną stawkę. Robert to reżyser, wyposażony w znajomość dorobku kulturalnego ludzkości, obmyśla zdarzenia, sytuacje i dobiera teksty, które prezentuje bohater – narrator w czasie pracy, by osiągnąć oczekiwane rezultaty. Już na początku Robert wypowiada zdania ujawniające jego myśli istniejące poza grą. W czasie, gdy pochyla się nad zwłokami zmarłego mężczyzny – Rumuna, mówi: „Teraz będzie miał ciszę i ciemność. Czy będzie znów czuł się rozczarowany?”. Zdradza się w takich chwilach ze swoimi pragnieniami i marzeniami, z ludzkimi tęsknotami. W czasie lektury tekstu można wychwycić tego typu wypowiedzi ujawniające cel egzystencjalnych poszukiwań bohaterów. Bohaterowie Hłaski mają świadomość, że w świecie będącym światem pozorów, gdzie istnieją tylko zewnętrzne objawy prawdziwych uczuć, gdzie obowiązuje fałsz i zakłamanie, „prawdziwa twarz” wywołać może śmiech i litość. Ukrywają się więc ze swoimi tęsknotami. Wybierają maskę zła. To umożliwia im podjęcie gry. Każda sytuacja, każda cecha postaci, każdy dialog – posiadają u Hłaski wielopoziomowe znaczenie, które odczytywać można bez ścisłego łączenia ich z opisem konkretnych zdarzeń. Ta cecha powieści potwierdza dojrzałość pisarską autora, potwierdza twórczy rozwój. Pisarz kieruje spojrzenia czytelnika na to, co niedostrzegalne, to czego nie zauważamy. Dodatkowy wymiar tworzy w opowieściach izraelskich miejsce akcji – Izrael. Ta szczególna przestrzeń uświęca czyny bohaterów. [Małgorzata Frąckiewicz, Drugie zabicie psa – sakralizacja świata w prozie Hłaski, bazhum.muzhp.pl] FILMOWY SPEKTAKL TELEWIZYJNY „DRUGIE ZABICIE PSA”: W 1996 roku odbyła się w Teatrze Telewizji premiera „Drugiego zabicia psa” – spektaklu zrealizowanego techniką filmową w reżyserii Tomasza Wiszniewskiego. Wystąpili m.in.: Artur Żmijewski, Gabriela Kownacka i Jan Peszek. Opinia o tym spektaklu: – Przedstawienie Tomasza Wiszniewskiego zrealizowane techniką filmową dobrze oddaje egzotykę całej opowieści. Gabriela Kownacka w roli Marii jest kwintesencją kobiecości, Marek Żmijewski to starzejący się buntownik, a Robert Pszoniak to cudowny reżyser – kabotyn, którego akceptujemy ze wszystkimi słabościami. [rp.pl] PRZEDSTAWIENIE TEATRALNE „DRUGIE ZABICIE PSA”: Teatr Polski im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy. Premiera w roku 2007. Opinia o tym przedstawieniu: – „Drugie zabicie psa” w reżyserii Wiktora Rubina to teatralna próba odpowiedzi na pytanie: dlaczego najbardziej podniecają nas fikcyjne scenariusze? Dlaczego tak misternie budujemy życiowe role? Czy tylko po to, by przeżywać głębiej i intensywniej? Jakimi sposobami i w jakim celu wciągamy w nasze ciemne gry innych? Przedstawienie Rubina próbuje odważnie stawiać problem etyczny dotyczący tego, w czym teatr sam uczestniczy – manipulacji. [culture.pl] Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji. TŁUMACZENIA: Marek Hłasko to jeden z najbardziej znanych polskich pisarzy w skali światowej. Jego książki zostały przetłumaczone m.in. na angielski, niemiecki, francuski, hiszpański, holenderski, włoski, duński, węgierski, hebrajski, fiński, koreański i esperanto. Tekst: Da Capo, Warszawa 1993. Projekt okładki: Olga Bołdok.

Warto wiedzieć o książce Drugie zabicie psa. Nawrócony w Jaffie

Marek Hłasko: Mistrz Teatralnej Prozy

Marek Hłasko, autor o niezwykłej wrażliwości, jest niekwestionowanym mistrzem teatralnej prozy. Jego umiejętność uchwycenia ludzkiej mowy i emocji sprawia, że każdy fragment jego twórczości przypomina intensywną scenę filmową. W "Drugim zabiciu psa" oraz "Nawróconym w Jaffie" Hłasko operuje dialogiem w sposób, który wciąga czytelnika w wir wydarzeń, zmuszając go do odczuwania emocji bohaterów na własnej skórze. Jego teksty, przesycone napięciem i autentycznością, stają się niemalże spektaklem, w którym każde słowo ma znaczenie. Hłasko z niezwykłą precyzją przedstawia nie tylko zewnętrzne okoliczności, ale przede wszystkim wewnętrzny świat swoich postaci, co czyni go jednym z najbardziej oryginalnych głosów w literaturze pięknej.

Dwa Oblicza Izraela: Od Pesymizmu do Groteski

W "Drugim zabiciu psa" i "Nawróconym w Jaffie" Hłasko zabiera nas w podróż po skomplikowanej rzeczywistości Izraela, gdzie bohaterowie oszustów matrymonialnych, mimo swojej wyrachowanej natury, budzą współczucie. Robert i Jakub, główni protagoniści, stają się lustrem, w którym odbijają się złożoności relacji międzyludzkich. Ich działania, choć moralnie wątpliwe, skłaniają do refleksji nad tym, jak łatwo można zatracić się w kłamstwie. Hłasko w mistrzowski sposób ukazuje, że nawet w świecie pełnym cynizmu i oszustw, człowiek wciąż pragnie bliskości i zrozumienia. Przez pryzmat ich historii czytelnik odkrywa, jak trudne jest życie w izolacji, a ich tragikomedia staje się przestrogą przed emocjonalnym wyrachowaniem.

Sztuka Oszustwa: Jak Hłasko Kreuje Dramaturgię

Hłasko brawurowo kreuje dramaturgię, wykorzystując oszustwo jako narzędzie do odkrywania ludzkiej natury. Jego bohaterowie to nie tylko manipulanci, ale również ofiary swoich własnych kłamstw. Autor z niezwykłą finezją buduje napięcie, prowadząc czytelnika przez skomplikowane meandry ich intryg. Każda sytuacja, w której stają się aktorami we własnym spektaklu, ujawnia głębokie prawdy o ich psychice i motywacjach. Hłasko pokazuje, że oszustwo jest nie tylko sposobem na przetrwanie, ale także próbą odnalezienia sensu w chaotycznym świecie. To literacka sztuka, która zmusza do myślenia o granicach moralności i o tym, jak łatwo można zgubić się w fikcji.

Emocje na Krawędzi: Lektura, Która Zmusi Cię do Refleksji

"Drugie zabicie psa" i "Nawrócony w Jaffie" to lektury, które nie pozostawiają obojętnym. Hłasko zmusza nas do refleksji nad życiem, miłością i oszustwem, stawiając w centrum uwagi egzystencjalne pytania. Czy można odnaleźć szczęście w kłamstwie? Jak daleko można się posunąć, by zdobyć to, czego się pragnie? Emocje bohaterów są tak intensywne, że odbijają się echem w sercu czytelnika, skłaniając do przemyśleń o własnych relacjach i wyborach. Hłasko nie oferuje prostych odpowiedzi, a jego styl pisania sprawia, że każdy akapit staje się lustrem, w którym przegląda się nasza własna moralność i pragnienia.

Czarna Komedia w Sercu Bliskiego Wschodu

W "Drugim zabiciu psa" oraz "Nawróconym w Jaffie" Hłasko tworzy czarną komedię, która ukazuje absurdalność życia w sercu Bliskiego Wschodu. Jego bohaterowie, pełni cynizmu, błądzą po ulicach Tel Awiwu, wciąż poszukując swojego miejsca w świecie, który zdaje się ich odrzucać. Hłasko z niespotykaną przenikliwością obnaża ich słabości, tworząc portret ludzi, którzy, mimo że są winni wielu oszustw, wzbudzają w nas sympatię. Ta groteskowa rzeczywistość, w której przeplatają się komedia i tragedia, sprawia, że czytelnik śmieje się przez łzy, odkrywając jednocześnie głębokie prawdy o człowieczeństwie. Hłasko udowadnia, że nawet w najciemniejszych momentach życia, humor może być ratunkiem, a literatura piękna staje się narzędziem do zgłębiania ludzkiej natury.

"Drugie zabicie psa. Nawrócony w Jaffie" to pozycja, która z pewnością zasługuje na miejsce w Twojej bibliotece. To nie tylko literatura piękna, ale także głęboka analiza relacji międzyludzkich, które z pewnością skłonią Cię do przemyśleń na temat życia w dzisiejszym świecie.