Podróż z nieznajomym

RECENZJA
„PODRÓŻ Z NIEZNAJOMYM”
AUTOR: IWONA FELDMAN 
WYDAWNICTWO: Krople czasu 

Przygotujcie się na emocje, ucieczkę, chwilę niebezpieczeństwa, podróż i udawany związek dwójki nieznajomych osób, których na krótki moment połączył los i radość. Po drodze przyjdzie im odegrać pewną rolę tylko właśnie, w którą stronę to wszystko pójdzie..., czy przebiegnie to, jak sobie zaplanowali....

„Podróż z nieznajomym” to pierwsza część cyklu Lennox Corporation. To rewelacyjna historia, w której początkowo możemy przeżyć chwilę niebezpieczeństwa, po czym zabiera nas w podróż, pełną wzruszeń,  tajemnic,  emocji, napięcia,  rodzących się niepostrzeżenie uczuć i walki o swoje życie i szczęście.  Dostaniemy historię, która was niejednokrotnie zaskoczy, zaintryguje obrotem spraw i wydarzeń. Z każdą kolejną przeczytaną stroną zagłębiałam się coraz bardziej w intrygującą historię, obserwując, jak potoczą się losy Blanki i Adama.
To niesamowite, jak ta opowieść może wciągnąć i pochłonąć  jednocześnie, a to wszystko dzięki intrygującej, ciekawej i nieszablonowej oraz przemyślanej fabule, która toczy się dynamicznie i została, dopieszcza w każdym detalu. Świetnie autorka poprowadziła dialogi, które rozładowują nieraz dość napiętą atmosferę, dając nutkę humoru. Opisy powodują, że historia dosłownie ożywa na naszych oczach. 
Zakończenie książki pozostawi nas w oczekiwaniu na kolejną część i zastanawiam się, jak autorka pociągnie tę historię i jak zakończy się ona dla bohaterów.
Autorka ma lekki, przyjemny styl i idealnie oddaje zachowania bohaterów, atmosferę tej historii. 

Książka napisana jest z perspektywy głównych bohaterów Blanki i Adama, dzięki czemu możemy dokładnie ich poznać, zobaczyć ich emocje, myśli i uczucia, które buzują w nich. 

Bohaterzy bardzo realnie, rewelacyjne wykreowani, wyraziści, różnorodni, intrygujący. Czuć było między nimi to toś, jakieś przyciąganie i latające iskry, chociaż starali się  nie dopuścić do siebie żadnych uczuć, przecież każde z nich miało swoje zobowiązania. Ich sytuacja z każdym dniem coraz bardziej się komplikuje, a ich relacje rozwijały nie w tym kierunku, jaki chcieliby.

Ona ma dwadzieścia cztery lata, narzeczonego Warrena, który znęcał się nad nią psychicznie i odciągnął od bliskich osób. Cały czas myślała, że jest brzydka, niezdarna, niezdolna do czegokolwiek. Tak wmawiał jej narzeczony,  próbując  ją ulepszyć i pokazać  jak zachowuje się prawdziwa dama. Kobieta, która na niego zasługuje. Gdy na jej drodze staje Adam, odżywa, w końcu zaczęła się czuć dobrze, szczęśliwa i spokojna. Dawał jej czas na zaakceptowanie sytuacji, w jakiej się znalazła. Żadnej presji, żadnych oczekiwań. 
Z każdym dniem odkrywała, że mężczyzna nie jest taki zdystansowany, obojętny, ale również potrafi być taki wesoły i wyluzowany.
Bardzo polubiłam dziewczynę. 

On, przystojny, tajemniczy, pewny  siebie, mężczyzna, który ma wiele twarzy. Wiedział, że zrobił, wielki błąd zabierając dziewczynę, ze sobą i że ciężko będzie mu się z tego wyplątać.  
Miał swój świat, swoje potrzeby i przede wszystkim swoją pracę, którą musiał wykonać. Nie potrzebna mu była na tym etapie życia kobieta uciekająca przed mężem, która zaczynała przesłaniać mu jego świat i coraz  mniej potrafił skupić się na tym, na czym powinien. Był niezadowolony i wściekły zarówno na nią, jak i na siebie.