Przestańmy być grzeczni, bądźmy sobą

„Bądź sobą” jest prawdopodobnie najczęściej używanym zwrotem w historii porad indywidualnych. Bądź sobą. To takie niejasne powiedzenie. Co to naprawdę znaczy być sobą? I czy to naprawdę takie proste, jak się wydaje? Jednak nie możesz być sobą, jeśli najpierw nie znasz, nie rozumiesz i nie akceptujesz siebie. Twoim głównym celem powinno być odkrycie tego co czujemy – poprzez dokładne nazywanie naszych uczuć i potrzeb. Bardzo często staramy się być kimś, kim nie jesteśmy, przez co nigdy nie będziemy szczęśliwymi ludźmi. A jeszcze częściej próbujemy rozumieć i zaspokajać potrzeby innych, niż wsłuchiwać się w nasze własne. Mamy mocno zakorzenione w głowie słowa: „Trzeba…”, „Należałoby…”, „Powinienem…”, czy „Najwyższy czas” albo „Muszę”. Gdzie w tym wszystkim jesteśmy MY?



Aby żyć w zgodzie z sobą, w całkowitej zgodzie z naszymi potrzebami, autor książki „Przestańmy być grzeczni. Bądźmy sobą” Thomas d'Ansebourg daje nam solidną i mądrą radę, by uwolnić się od spojrzenia innych, uprzedzeń, osądów, przyzwyczajeń, lęków, narzucania się. Nie zmuszajmy się zatem do czegoś, co nie jest w zgodzie z nami. Pozbądźmy się swoich lęków. Róbmy to, co umiemy robić, co możemy zrobić, co lubimy robić!


Najważniejsze to żyć w pełnej świadomości. Słuchając siebie, być świadomym swoich potrzeb. Okazuje się, że to wcale nie przeszkadza nam słuchać innych. Dbanie o siebie nie oznacza, że ​​nie możemy tak samo dbać o innych. Z łatwością ewoluując w pełnym bezpieczeństwie i w dobrym nastroju, pozwala nam to utrzymywać bardzo przyjemnych relacje z innymi.

Autor proponuje natychmiastowe przystąpienie do pracy. Odpocznij, zrelaksuj się. Wystarczy trzy minuty, trzy razy dziennie. Trzy minuty wysłuchiwania własnych potrzeb bez osądu, bez wyrzutów, bez rady, bez prób rozwiązania. Trzy minuty samodzielnej inwentaryzacji. Trzy minuty dogłębnego słuchania samego siebie. Thomas d'Ansebourg ilustruje tę pokojową komunikację cytatem Khalila Gibrna:


„Czymże jest zło, jeśli nie Dobrem dręczonym własnym pragnieniem? " To jest piękne i bardzo wymowne.



Ciekawa książka, która daje do myślenia i sprawia, że od razu pragnie się wypróbować innego sposobu komunikacji. Jednak w praktyce wdrożenie tych zasad wydaje się nieco bardziej skomplikowane. Liczne przykłady zaprezentowane w tej książce sprawiają, że niejeden się w nich odnajdzie. Niektóre trafiają bardzo mocno i chociaż wydaje się to logiczne, to często nie poświęcamy czasu, aby się nad tym zastanowić. Przede wszystkim jest to główna idea wsłuchiwania się we własne uczucia i potrzeby, aby lepiej wysłuchać tych innych. Nasz brak cierpliwości wobec problemów innych ludzi w rzeczywistości wynika z naszej własnej frustracji. W tej książce możemy znaleźć (dla siebie i dla innych), masę możliwości, które kryją się za reakcją, bez denerwowania się lub innej niewłaściwej reakcji.


Aby dokładniej skupić się na emocji (na przykład gniewie), Thomas d'Ansebourg bardzo dobrze opisuje strach przed konfliktem:


„Lęk konfliktów odzwierciedla raz jeszcze rozpaczliwe pragnienie uznania. Istnieje ryzyko, że jeśli nie nauczymy się oceniać siebie w sposób realistyczny i adekwatny, możemy spędzać resztę życia na oczekiwaniu nierealistycznej oceny innych”. Dlatego uważa, że„nasz własny gniew jest odczuwany jako zagrożenie: Czy wciąż będę kochany, jeśli okażę złość?”.


Innym punktem do refleksji, który do nas bez wątpienia przemówi, jest fakt, że nauczyliśmy się działać, bez zastanowienia na ile to czujemy i na ile p