Trąby jerychońskie. Utwory wybrane

Po raz pierwszy po polsku ukazują się, zebrane w jednym tomie i opatrzone posłowiem Agnieszki Taborskiej, najważniejsze teksty Uniki Zürn (1916–1970). Surrealistki, pisarki, rysowniczki, pacjentki zakładów dla nerwowo chorych w Niemczech i we Francji, wieloletniej partnerki Hansa Bellmera – jako jego kochanka dotąd w pierwszym rzędzie kojarzonej. Do rąk czytelniczek i czytelników trafiają: „Ciemna wiosna”, zapis seksualnego dojrzewania małej dziewczynki, „Mężczyzna w jaśminach”, świadectwo pogrążania się w chorobie psychicznej i pobytów w klinikach psychiatrycznych, i „Trąby jerychońskie”, historia zamkniętej w wieży rodzącej kobiety, która chce pozbyć się swego niechcianego dziecka. Fragment książki: Pewnego ranka, gdy jest w tym mieszkaniu sama, odkrywa solidny hak w ścianie nad drzwiami kuchni, a w łazience sznur. Odrobina odwagi, krótki płomyk radości – wszystko zaraz minie. Gdy wchodzi na krzesło, aby naprawdę przełożyć głowę przez pętlę, widzi skierowane na siebie wielkie, piękne oczy dwóch kotów, które ją obserwują. Koty ziewają, przeciągają się, demonstrują całą godność, urodę i dystans, a przede wszystkim całą obojętność dla człowieka, który stoi na krześle z pętlą na głowie. Wstyd jej przed tymi zwierzętami. Wraca do łóżka. Zaczyna wyprawiać manipulacje z ciałem, co okaże się zgubne. Po kilku dniach ujawniają się skutki. Jak gdyby potwierdzało się to, co słyszała w dzieciństwie: „Jak będziesz to robić, oślepniesz, paraliż cię tknie!”. Przełożyły Małgorzata Łukasiewicz i Maryna Ochab

Warto wiedzieć o książce Trąby jerychońskie

Unica Zürn – głos surrealistycznej artystki i schizofreniczki

Unica Zürn to postać, która na stałe wpisała się w historię surrealizmu, będąc jednocześnie jedną z najbardziej złożonych i tajemniczych artystek XX wieku. Jej życie, naznaczone zmagań z chorobą psychiczną, tworzy fascynującą mozaikę, w której twórczość splata się z osobistymi doświadczeniami. Urodzona w 1916 roku, Zürn zyskała uznanie dzięki swojej literackiej i plastycznej działalności, jednak to jej zmagania z schizofrenią oraz relacje z innymi artystami, takimi jak Hans Bellmer, rzucają cień na jej dorobek. W zbiorze „Trąby jerychońskie” ukazują się najważniejsze teksty autorki, które pokazują, jak głęboko choroba wpływała na jej twórczość. Z jednej strony mamy do czynienia z wybitnymi dziełami literackimi, z drugiej zaś – z intymnym zapisem osobistych traum i bólów.

Trąby jerychońskie – trudne tematy i mocne emocje

Książka „Trąby jerychońskie” to nie tylko zbiór opowiadań, ale także mocna podróż przez trudne, często brutalne tematy. Każde z trzech opowiadań – „Ciemna wiosna”, „Mężczyzna w jaśminach” oraz tytułowe „Trąby jerychońskie” – niesie ze sobą emocjonalny ładunek, który potrafi poruszyć nawet najbardziej opornych czytelników. Tematy takie jak seksualne dojrzewanie, przemoc czy choroba psychiczna są przedstawione w sposób, który nie pozostawia nikogo obojętnym. Emocjonalny ciężar lektury jest przytłaczający, co sprawia, że czytelnik nie tylko zmaga się z tekstem, ale także z własnymi odczuciami wywołanymi przez narrację. Zderzenie z okrutną rzeczywistością, w której cierpienie i szaleństwo są na porządku dziennym, sprawia, że „Trąby jerychońskie” to lektura wymagająca, ale niezwykle satysfakcjonująca.

Surrealizm i oniryzm w twórczości Uniki Zürn

Utwory Uniki Zürn są przykładem literackiego surrealizmu, który ukazuje świat przez pryzmat osobistych doświadczeń autorki. Jej proza jest gęsta od onirycznych obrazów i metafor, które tworzą niepowtarzalny klimat. W „Trąbach jerychońskich” czytelnik ma szansę zanurzyć się w rzeczywistości, która jest jednocześnie fascynująca i przerażająca. Świat stworzony przez Zürn to przestrzeń, w której granice między rzeczywistością a halucynacjami zacierają się, co pozwala na odkrywanie głębszych warstw ludzkiej psychiki. Autorka nie boi się eksplorować mrocznych zakamarków swojego umysłu, co czyni tę lekturę nie tylko ważnym dokumentem artystycznym, ale także psychologicznym.

Autentyczność i szczerość – intymny zapis traumatycznych doświadczeń w „Trąbach jerychońskich”

W „Trąbach jerychońskich” Unica Zürn oddaje głos swoim najgłębszym lękom i traumom, co czyni jej prozę niezwykle autentyczną. Przez szczerość i intymność tekstów czytelnik ma okazję poczuć się jak intruz w cudzym życiu, uczestnicząc w osobistych, dramatycznych przeżyciach. Te opowiadania to nie tylko literackie eksperymenty, ale także odzwierciedlenie najciemniejszych zakątków ludzkiej psychiki, które konfrontują nas z niewygodnymi pytaniami o własne doświadczenia i granice percepcji. Taki intymny wgląd w psychikę artystki sprawia, że lektura staje się nie tylko wyzwaniem, ale także wyjątkowym doświadczeniem.

Co czytelnik zyskuje? Wyjątkowe doświadczenie literackie i refleksja nad granicami sztuki

Zbiór „Trąby jerychońskie” to nie tylko literacki eksperyment, ale także zaproszenie do głębszej refleksji nad naturą sztuki, cierpienia i choroby psychicznej. Czytelnik, który zdecyduje się podjąć to wyzwanie, zyskuje niepowtarzalne doświadczenie, które wymaga zaangażowania, ale także otwiera oczy na kwestie często ignorowane lub przemilczane. Ten zbiór opowiadań to nie tylko przestroga przed granicami ludzkiego umysłu, ale także wezwanie do zrozumienia, że sztuka może wyrażać najciemniejsze zakamarki ludzkiego doświadczenia, które wciąż czeka na odkrycie. „Trąby jerychońskie” to pozycja, która na długo pozostaje w pamięci, zmuszając do refleksji nad tym, co to znaczy być artystą w świecie przepełnionym bólem i absurdem.