Twoje konto
Nie posiadasz konta?
Posiadanie konta ma wiele zalet. Szybszy proces składania zamówienia, możliwość zapisywania swoich adresów i śledzenie stanu zamówień to tylko niektóre z nich.
Mój koszyk
Do darmowej dostawy brakuje:
Brawo, otrzymujesz
darmową dostawę!
Twój koszyk jest pusty
x
Razem:
Ładowanie...
Kupuj korzystając ze swojego konta
Kupuj tworząc konto
Stworzenie konta ma wiele korzyści:
- Zobacz zamówienie i stan wysyłki
- Śledzenie historii zamówień
- Zamawiaj szybciej
Wybitny przedstawiciel polskiego futuryzmu
Aleksander Wat to fascynująca postać polskiej literatury, której twórczość i życie są nierozerwalnie związane z historią XX wieku. Urodził się 1 maja 1900 roku w Warszawie w rodzinie żydowskiej. Jego ojciec, Mendel Michał Chwat, był erudytą i chasydem, a matka, Rozalia z Kronsilberów, wpływała na jego artystyczne kształtowanie.
Biografia Aleksandra Wata
W latach swojej młodości Wat uczęszczał do różnych gimnazjów, w tym do Gimnazjum Jakuba Finkla oraz Gimnazjum Rocha Kowalskiego. W 1918 roku zdał maturę i związał się z kręgiem futurystów, co zaowocowało jego wczesnymi publikacjami, takimi jak poemat JA z jednej strony i Ja z drugiej strony mopsożelaznego piecyka. Jego literacka kariera rozwijała się równolegle z zaangażowaniem w ruchy społeczne oraz polityczne, w tym marksizm.
Twórczość i działalność literacka
W latach 1921–1922 był redaktorem czasopisma Nowa Sztuka, a w 1924 roku wstąpił do Związku Literatów Polskich. W tym samym roku zorganizował widowisko sceniczne Polityka społeczna, które krytykowało ówczesne stosunki społeczne w Polsce. Wat był również autorem opowiadania Żyd Wieczny Tułacz oraz zbioru opowiadań Bezrobotny Lucyfer.
W 1929 roku objął stanowisko redaktora Miesięcznika Literackiego, który stał się ważnym głosem w środowisku marksistowskich pisarzy. Jednak jego działalność literacka została przerwana w 1931 roku, kiedy to został aresztowany i spędził ponad 3 miesiące w więzieniu.
Działalność w czasie II wojny światowej
Po wybuchu II wojny światowej, Wat uciekł z Warszawy do Lwowa, gdzie podjął pracę w Czerwonym Sztandarze. Jego losy w czasie okupacji radzieckiej były dramatyczne; został aresztowany przez NKWD i więziony w ciężkich warunkach. Po wojnie wrócił do Polski w 1946 roku, gdzie pracował jako redaktor naczelny Państwowego Instytutu Wydawniczego (PIW).
Ostatnie lata i dziedzictwo Aleksandra Wata
W późniejszych latach życia, mimo problemów zdrowotnych, kontynuował działalność literacką. W 1957 roku opublikował tom Wiersze, za który otrzymał nagrodę „Nowej Kultury”. Jego ostatni tom wierszy, Ciemne świecidło, ukazał się na Zachodzie. Niestety, zmagania z depresją i bólami głowy doprowadziły do tragicznego końca jego życia; Aleksander Wat popełnił samobójstwo 29 lipca 1967 roku.
Wat pozostawił po sobie trwały ślad w polskiej literaturze. Jego życie i twórczość są inspiracją dla wielu pokoleń twórców. O jego losach opowiada film Wszystko, co najważniejsze z 1992 roku, a jego postać została uwieczniona w piosence Aleksander Wat Jacka Kaczmarskiego.