Dziecko w polskiej literaturze naukowej 1918-1939

Dziecko w polskiej literaturze naukowej 1918–1939 — kontekst i powiązania

Wybrane publikacje naukowe pozwalają zobaczyć różne obszary badań humanistycznych i historycznych, które tworzą tło dla analiz społecznych i kulturowych, także tych dotyczących dziecka w okresie międzywojennym. Poniżej propozycje książek, które mogą poszerzyć rozumienie problematyki historycznej, instytucjonalnej i naukowej tamtego czasu.

1. Polska w systemie bezpieczeństwa międzynarodowego — U podstawy przygotowania książki leżą założenia, że bezpieczeństwo jest złożonym, wielowymiarowym i dynamicznym procesem oraz że ewolucja jego rozumienia zależy od zmian w rzeczywistości międzynarodowej. Analizy dotyczą zagrożeń i polityki bezpieczeństwa Polski w szerszym kontekście środowiska międzynarodowego. Autorzy podkreślają, że w dobie globalizacji i współzależności niezasadne jest oddzielanie bezpieczeństwa wewnętrznego od międzynarodowego, dlatego problemy Polski rozpatrywane są na przecięciu wnętrza państwa i otoczenia międzynarodowego. W kolejnych tekstach drugiej części książki podejmowane są próby uchwycenia specyfiki i autonomii poszczególnych wymiarów bezpieczeństwa.
2. Polityka ekologiczna Polski po akcesji do Unii Europejskiej — Monografia Doroty Strus to kompleksowa analiza polityki ekologicznej Polski po wejściu do UE. Publikacja uzupełnia istniejące opracowania dotyczące polityki ekologicznej i prawa ochrony środowiska, łącząc perspektywę politologiczną z komponentem prawnym i administracyjnym. Książka ma charakter interdyscyplinarny, zachowuje rygor naukowy i odpowiada na zagadnienia wynikające z tytułu, stanowiąc ważne źródło wiedzy o polityce ekologicznej kraju.
3. Autobiografia i teksty wybrane — Profesor Daniel Beauvois, historyk i polonista, urodzony w 1938 r., emerytowany profesor Sorbony i od 1991 r. członek zagraniczny PAN, prezentuje w tej książce koleje życia zawodowego i myśli naukowej. Jego dorobek, w tym praca o uniwersytecie wileńskim oraz trylogia o stosunkach polsko-ukraińsko-rosyjskich, zyskał znaczące uznanie krytyków i historyków. Autor opisuje napotkane trudności akademickie, relacje polsko-francuskie oraz wpływ swoich badań na historiografię środkowo-wschodnioeuropejską, a także przywołuje swoje związki z innymi badaczami; został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi RP.
4. Kształtowanie się specjalności lekarskich na ziemiach polskich w latach 1860–1914 — Rozważania dotyczą początków specjalności medycznych sięgających starożytności, ale ich wyraźny rozwój przypada na schyłek XVIII i XIX wiek, gdy przyspieszyła wymiana wiedzy, publikacje i wyjazdy zagraniczne. Ważną rolę odegrał postęp techniczny, który przyspieszył poznanie przyczyn chorób i skuteczność terapii. Jednymi z pierwszych wyodrębniających się specjalności były chirurgia, położnictwo i oftalmologia. Publikacja powstała we współpracy z Instytutem Historii Nauki PAN i Śląskim Uniwersytetem Medycznym.
5. Zawody diagnosty laboratoryjnego i felczera na ziemiach polskich w XIX i XX wieku — Książka sięga do połowy XVIII wieku, gdy w dokumentach pojawia się termin „felczer” używany obok „cyrulika”. Omawia rozwój zawodu felczera w Królestwie Kongresowym i na ziemiach polskich do połowy XX wieku, zmiany w kształceniu, obowiązkach i uprawnieniach. Równocześnie opisuje dojrzewanie zawodów związanych z diagnostyką laboratoryjną, które wyodrębniły się głównie w XX wieku, oraz drogę wyłaniania się specjalistów na tle dynamicznego rozwoju medycyny i nowych technik. Wydanie powstało przy współpracy ze Śląskim Uniwersytetem Medycznym i PAN.