Połać i szum

Połać i szum: Poezja pełna tajemnic i refleksji

Zapraszamy do odkrywania niezwykłej kolekcji ponad stu wierszy Tadeusza Pióro, które obejmują lata 1990–2020. Ta starannie wybrana antologia, opatrzona dowcipnym i nieco tajemniczym posłowiem, zachęca do głębokiej refleksji i zaskakujących odkryć. Przygotuj się na podróż przez różnorodne tematy i nieoczekiwane połączenia, które na pewno wzbogacą Twoją literacką bibliotekę.

Po jakie produkty jeszcze warto sięgnąć:

1. Rozmowa trwa dalej: Wybór wierszy Romana Honeta można czytać na dwa sposoby. Jako zaproszenie do lektury wydanych już przez poetę tomików, pierwszej albo ponownej, za czym przemawia tytuł całości – rozmowa trwa dalej – a także jako propozycję poznania tej twórczości w pigułce, jej dominujących cech, jak choćby intensywność i odkrywczość obrazowania, które silnie wpływają na emocjonalny oraz intelektualny wymiar poetyckiego przekazu. Książka ukazała się w 20. rocznicę debiutu laureata Nagrody im. Wisławy Szymborskiej.
2. Powązki: Powązki, pierwsza od kilku lat książka Tadeusza Pióry, to warszawski danse macabre w cudzysłowie literackiej ironii. Pozornie chaotyczny ciąg skojarzeń, słów i wspomnień wciąga czytelnika w intertekstualne i popkulturowe gry. Potoczny, zdecydowanie niesalonowy język mocno osadzony jest we współczesnej polszczyźnie, a przy tym frazę ma melodyjną, choć niekiedy szorstką. Najnowszym wierszom „patronuje” David Bowie, którego słowa wymownie rozpoczynają tom.
3. Święto po awanturze. Wiersze wybrane: Wasyl Łoziński jest młodym ukraińskim poetą, związanym z pismem „PROstory” oraz należącym do międzynarodowego stowarzyszenia kuratorów HUDRADA. Znany jest również jako tłumacz opowiadań Franza Kafki na język ukraiński czy też wierszy Tadeusza Dąbrowskiego. Niniejsze wydanie Święta po awanturze jest zbiorem przygotowanym z dotychczasowych tomików autora specjalnie dla polskich czytelników, poruszającym tematy od konfliktów, przez podróże, po romantyczne marzenia.
4. Fraszka z każdej strony: Ciągłe obmyślanie świata, nieustanne odkrywanie znaczeń słowa. Wielu poetów pragnie wynaleźć język, lecz tylko niewielu to się udaje. W gronie wieszczów obdarzonych wyjątkową inwencją językową znalazł się Jan Kochanowski, który odkrył zupełnie na nowo poezję polską, uskrzydlając słowa i nadając im przejrzystość oraz migotliwość.
5. Boso po tłuczonym szkle: Jan Skácel jest jednym z największych dwudziestowiecznych poetów języka czeskiego. Jego poezja sprawia wyjątkowe problemy przekładowe, ale równocześnie zachwyca głębią i uniwersalnością. Mimo że w Polsce jest mniej znany, jego twórczość uznawana jest za jedno z najważniejszych osiągnięć czeskiej poezji.
6. Niedziela z Pati w muzeum: Wiersze z różnych lat, skojarzone w jednym miejscu – muzeum odwiedzanym w niedzielne przedpołudnie. E-tomik zawiera zarówno wiersze wizualne, eksperymenty z tekstem i obrazem, jak i przekłady na języki obce, tworząc unikalną podróż po świecie poezji elektronicznej i eksperymentalnej.
7. Chwile szczęścia: Niels Hav, duński poeta i pisarz, znany z nagród i tłumaczeń na wiele języków, w swojej twórczości ukazuje prosto i bez ogródek realia życia. Paweł Kaźmierczak, skandynawista, tłumacz, podkreśla, że Hav wali prosto między oczy, ukazując szczęście i smutek codzienności.
8. Poeta nowy. Coś nowego: Łukasz Opaliński, pisarz i satyryk z XVII wieku, łączy w swojej twórczości krytykę elit z nowatorstwem artystycznym. Jego satyry i traktaty, takie jak „Coś nowego” czy „Poeta nowy”, wciąż inspirują do refleksji nad rolą i miejscem poezji w społeczeństwie.
9. Podobno jestem niemodny Jasność Wiersze: Leopold Staff był nauczycielem poetów XX wieku i wiecznym uczniem rzemiosła poetyckiego. Jego twórczość to dialog z kulturą i tradycją, a jej cechą jest dążenie do precyzji słowa i wyrafinowanej formy, co czyni ją ponadczasową i inspirującą.
10. Moje Crow River: Stanisław Raginiak w swoim poemacie opowiada o miłości, Bogu i przemijaniu, nawiązując do klasyki, takiej jak „Umarli ze Spoon River”. Wiersze te są pełne tęsknoty i refleksji nad życiem, korzeniami i nieuchronnością losu, ukazując piękno i ulotność codzienności.