Piszą, więc żyją

Zbiór esejów i felietonów tworzonych przez ukraińskich pisarzy przez sto kolejnych dni od wybuchu wojny na Ukrainie. Intelektualny zapis wojennych przeżyć, analiza emocji,próba zrozumienia, trwały ślad koszmarnej rzeczywistości pozostawiony w języku. Świadectwo, które pogłębia intelektualnie te niezwykle trudne doświadczenia. Szansa, by współodczuwać z tym, przez co przechodzą nasi najbliżsi sąsiedzi. Przejmujące głosy cenionych autorów (Jurija Andruchowycza, Sofiji Andruchowycz, Kateryny Babkiny, Ołeksandra Bojczenki, Andrija Bondara, Ołeksandra Irwancia, Andrija Lubki, Wasyla Machny, Romana Małynowskiego, Tarasa Prochaśki, Mykoły Riabczuka, Ostapa Sływynskiego, Jurija Wynnyczuka) w debacie nad aktualną sytuacją, przybliżające złożoność losu narodu ukraińskiego. Jedna z najbardziej osobistych pisarskich wypowiedzi Bohdana Zadury, choć poza tytułem i wstępem nie ma w niej ani jednego jego słowa.

Spis treści

Andrij BONDAR: Trup w zbroi
Ołeksandr BOJCZENKO: Zona ruskiego mira
Jurij WyNNyCZUK: Nie płacz, dziewczyno
Taras PROCHAŚKO: Przychodzą i wychodzą
Jurij ANDRUCHOWYCZ: W oczekiwaniu twardości
Taras PROCHAŚKO: Im węższe policzki, tym jest wyraźniejszy
Jurij ANDRUCHOWYCZ: Kiedy się śmiejesz. Czyli płaczesz
Andrij BONDAR: Coś się zaczęło
Mykoła RIABCZUK: Putin mrugnął pierwszy
Andrij LUBKA: Tak właśnie ona wygląda, jedność
Jurij WYNNYCZUK: Samotna niedonacja
Taras PROCHAŚKO: Wojna zaczyna się prywatnie
Ołeksandr BOJCZENKO: Grupowy portret z Chujłem
Ołeksandr IRWANEĆ: Notatki z czasu wojny
Wasyl MACHNO: Dzieci wojny
Ołeksandr IRWANEĆ: W poszukiwaniu rosyjskiego Jaspersa
Ołeksandr IRWANEĆ: Zaczął się drugi tydzień
Taras PROCHAŚKO: Czemu zawsze wojna
Jurij ANDRUCHOWYCZ: Wszystko się spełnia?
Ołeksandr IRWANEĆ: Moja niewygłoszona mowa
Andrij LUBKA: Bitwa o Kijów
Ołeksandr BOJCZENKO: Życie bez Puszkina
Jurij WYNNYCZUK: Z dziennika mojej wojny
Sofija ANDRUCHOWYCZ: Wszystko, co jest w człowieku
Roman MAŁYNOWSKI: Policzyć wojny
Taras PROCHAŚKO: Tam nic się nie zmieniło
Jurij WYNNYCZUK: Następcy czerwonych nazistów
Ołeksandr IRWANEĆ: Putinversteher! Auf Wiedersehen!
Kateryna BABKINA: Nie byłam na to gotowa
Andrij LUBKA: W pogoni za jubileuszem naszego Wynnyczuka
Ołeksander IRWANEĆ: Kijów w dni wojny
Taras PROCHAŚKO: Małpa Europy
Jurij ANDRUCHOWYCZ: Zło
Ołeksandr BOJCZENKO: Za te, które zostały oswojone
Jurij WYNNYCZUK: „Mosk tylko w Moskowii może być pokonany”
Andrij LUBKA: Kraj negatywnej selekcji
Jurij ANDRUCHOWYCZ: Półsacharow. Półzwycięstwo
Taras PROCHAŚKO: Do ciebie, miła rzeczko
Mykoła RIABCZUK: Za wolność waszą i naszą
Andrij BONDAR: Dosłowny odbiór
Taras PROCHAŚKO: Będziemy mieli z tobą co wspominać
Jurij ANDRUCHOWyCZ: Ballada o żołnierzyku
Ołeksandr BOJCZENKO: Za co?
Andrij LUBKA: Bezsilność
Taras PROCHAŚKO: Na naszym brzegu stały nasze dzieci
Andrij BONDAR: Cynk i polietylen
Jurij WYNNYCZUK: Dokąd toczy się Raszka
Taras PROCHAŚKO: Reprodukcja pod okupacją
Jurij ANDRUCHOWYCZ: Nordycka ukrainizacja
Andrij BONDAR: Całkowite rozpuszczenie się
Andrij BONDAR: Nazizm historyczno-kulturowy i cień cywilizacji
Ostap SŁYWYNSKI: Mocne słowa
Jurij ANDRUCHOWYCZ: Sto siedem w dwunastu

Przypisy
Piszą, więc żyją (Bohdan Zadura)
Spis treści

Warto wiedzieć o książce Piszą, więc żyją

Głosy ukraińskich pisarzy – siła literackiego świadectwa

Książka "Piszą, więc żyją" otwiera przed nami drzwi do świata, w którym pisarze i artyści stają się głosem narodu, ukazując wojnę z intymnej, osobistej perspektywy. W obliczu chaosu, który przyniosła wojna na Ukrainie, autorzy tacy jak Jurij Andruchowycz czy Sofija Andruchowycz, poprzez swoje teksty, dają nam możliwość zrozumienia tego, co często umyka w relacjach medialnych. Ich słowa to nie tylko opisy zdarzeń, to emocje, odczucia i złożoność ludzkiego doświadczenia. W "Piszą, więc żyją" możemy dostrzec, jak literatura staje się formą oporu, sposobem na przetrwanie w obliczu kryzysu. Pisarze w tej książce stają się świadkami historii, którzy zamiast jedynie relacjonować wydarzenia, zapraszają nas do współodczuwania ich bólu i nadziei.

Emocjonalna podróż przez wojenne doświadczenia Ukrainy

"Piszą, więc żyją" to nie tylko zbiór esejów, ale także emocjonalna podróż, która pozwala czytelnikom na głębsze zrozumienie wojennych doświadczeń Ukrainy. Każdy tekst to niepowtarzalna okazja do zanurzenia się w analizie trudnych przeżyć, które dotykają zarówno jednostki, jak i całe społeczeństwo. Autorzy, tacy jak Andrij Bondar, w swoich refleksjach potrafią wnikliwie ukazać skomplikowaną rzeczywistość, z jaką zmagają się ludzie w czasie wojny. W tej książce znajdziemy nie tylko opisy cierpienia, ale także odwagę i determinację do życia, co sprawia, że staje się ona nieocenionym narzędziem do zrozumienia nie tylko Ukrainy, ale także ludzkiej natury w obliczu kryzysu. To lektura, która angażuje emocje, zmusza do refleksji i pozwala na głębsze zrozumienie sytuacji, w jakiej znaleźli się nasi sąsiedzi.

Andrij Bondar i pozostali – wyjątkowi autorzy, którzy mówią własnym głosem

W "Piszą, więc żyją" mamy przyjemność poznać dzieła wielu wybitnych autorów, w tym Andrija Bondara, który wraz z innymi literackimi głosami, takimi jak Ołeksandr Irwaneć czy Kateryna Babkina, tworzy mozaikę doświadczeń i refleksji na temat wojny. Każdy z tych pisarzy wnosi do książki coś unikalnego, a ich różnorodne perspektywy tworzą wielowymiarowy obraz sytuacji w Ukrainie. Wspólnie ukazują złożoność losu narodu ukraińskiego, odkrywając przed nami nie tylko ból, ale także nadzieję i determinację. Ta kolekcja esejów to nie tylko zapis wydarzeń, ale głęboki literacki testament, który będzie miał znaczenie przez długie lata. Warto włożyć tę książkę na półkę, aby mieć zawsze pod ręką wyjątkowy głos ukraińskich autorów, którzy w obliczu kryzysu potrafią odnaleźć sens i piękno w najciemniejszych chwilach.